Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/2358 K.2024/5339

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.11.2021 tarihli ve 2021/335 Esas, 2021/440 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 07.06.2023 tarihli ve 2022/13326 Esas 2023/3998 Karar sayılı ilâmı ile suç vasfı nedeniyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir. 2. Erzincan

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.11.2023 tarihli ve 2023/208 Esas, 2023/337 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi gereğince hapis cezasının 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya ve sınırın aşılmasına, haksız tahrikin derecesine, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ve katılanın olay öncesinde birbirlerini tanıdıkları, ...'in ilçe merkezinde ...arkı içerisinde bulunan restaurant ve kafeyi işlettiği,...in bu mekana birkaç kez alkollü gelmesi nedeniyle ...'in,...i uyardığı ve mekana gelmesini istemediğini belirttiği, yine olay günü saat 23:00 sıralarında mekan sahibi ...'in...i işyerinde gördüğü, ...in mekandan ayrılmasını istediğini, bunun üzerine taraflar arasında sözlü atışma başladığı,

akabinde birbirlerine karşılıklı hakaret içerikli sözler söyledikleri, gece vakti sanık ...'in yanında arkadaşı ... ve ... bulunduğu halde ikametine gitmek için pasajın üzerinde bulunan evine hareket ettiği sırada pasajda ...ile karşılaştığı, burada taraflar arasında karşılıklı küfürleşmeler olduğu, sanık ve katılan arasında kavga başladığı, bu sırada...in sanık ...'i basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, sanık ...'in de elinde bulunan ve olay yerinde tespit edilemeyen ekmek bıçağını...in arka sırt kısmına iki kez ve kalça kısmına bir kez vurmak sureti ile yaraladığı olayda.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, olayda meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulama şartlarının oluşmadığı, haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu,

sanığın adli sicil kaydı gözetildiğinde hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Mahkemece sanık hakkında kazanılmış hakka ilişkin uygulama yapılırken uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi olarak belirtilmesi gerekirken 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (3.) paragrafında açıklanan nedenle Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.11.2023 tarihli ve 2023/208 Esas, 2023/337 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz sebebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükümde kazanılmış hakkın korunmasına dair 5. Bentte yer alan "CMK.nın 283/1.