Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/2422 K.2024/6590

Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2023 tarihli ve 2023/480 Esas, 2023/946 Karar sayılı kararı ile Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 21.03.2023 tarihli ve 2022/13315 Esas, 2023/1178 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36. maddesiyle değişik 307/4. maddesi ile 6763 sayılı Kanun’un 38. maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede.

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine verilen Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.10.2018 tarihli kararının Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 30.01.2019 tarihli ve 2018/8417 Esas, 2019/1611 Karar sayılı kararı ile bozulması üzerine verilen Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2019/286 Esas, 2022/126 Karar sayılı kararının, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 21.03.2023 tarihli ve 2022/13315 Esas, 2023/1178 Karar sayılı ilâmı ile; sanığın suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının tespiti bakımından sanığın varsa önceki rapor ve tedavi evrakları da eklenerek tüm tahkikat dosyası ile birlikte Adlî Tıp Kurumuna sevk edilerek, Gözlem İhtisas Dairesinde müşahede altına aldırıldıktan sonra düzenlenecek raporla birlikte Adlî Tıp Kurumu

4. İhtisas Kuruluna gönderilmesi, suç tarihinde işlediği "kasten yaralama" fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamayacağı veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına dair rapor aldırılması, Hacettepe Üniversitesi Hastanesinin raporu, Gözlem İhtisas Dairesinin raporu ile

4. İhtisas Kurulunun raporları arasında çelişki mevcut olması halinde, sanığın Adlî Tıp Üst Kuruluna gönderilmesi, muayenesi de yapılarak rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, Hacettepe Üniversitesi Hastanesinin 12.03.2020 tarihli yetersiz raporu hükme esas alınarak eksik araştırma ile hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Ankara

21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2023 tarihli ve 2023/480 Esas, 2023/946 Karar sayılı kararı ile; önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 32/1. maddesi, 57/1. maddesi ve devamı fıkraları, 5271 sayılı Kanun'un 223/3-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle. Mahkemenin direnme kararı vermesinin yasaya aykırı olduğuna, sanığın en ağır ceza ile cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz sebepleri özetle; beraat kararı verilmediğine, hakkında akıl hastalığı nedeniyle kusur yeteneği bulunmadığı için ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin de uygulanması suretiyle orantısız karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının tespiti bakımından sanığın varsa önceki rapor ve tedavi evrakları da eklenerek tüm tahkikat dosyası ile birlikte Adlî Tıp Kurumuna sevk edilerek, Gözlem İhtisas Dairesinde müşahede altına aldırıldıktan sonra düzenlenecek raporla birlikte Adlî Tıp Kurumu

4. İhtisas Kuruluna gönderilmesi, suç tarihinde işlediği "kasten yaralama" fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamayacağı veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına dair rapor aldırılması, Hacettepe Üniversitesi Hastanesinin raporu, Gözlem İhtisas Dairesinin raporu ile

4. İhtisas Kurulunun raporları arasında çelişki mevcut olması halinde, sanığın Adlî Tıp Üst Kuruluna gönderilmesi, muayenesi de yapılarak rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken,Hacettepe Üniversitesi Hastanesinin 12.03.2020 tarihli yetersiz raporu hükme esas alınarak eksik araştırma ile hüküm kurulması nedeniyle Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenle Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2023 tarihli ve 2023/480 Esas, 2023/946 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden,Yargıtay