Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/2656 K.2025/5722

İstinaf bozması üzerine kurulan Şanlıurfa 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.11.2023 tarihli ve 2022/540 Esas, 2023/389 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 16.01.2024 tarihli ve 2024/282 Esas, 2024/129 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; gerekçeye, teşebbüsün derecesine, haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına, cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine, ilişkindir. 2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; teşebbüsün ve haksız tahrikin derecelerine, ilişkindir.

3. Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, meşru savunmaya veya sınırın aşılmasına, sanık hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle suç niteliğine, teşebbüsün ve haksız tahrikin derecesine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, kasten yaralama suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanığın mağdura yönelik eylemine uyan suç vasfının nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçu olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ya da davranışın bulunduğu,

sanık hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, somut olayda meşru savunmaya veya sınırın aşılmasına ilişkin yasal koşulların oluşmadığı anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Dosya kapsamına göre; a.

Sanığın suçta kullandığı kesici delici aletle birden fazla darbe sonucu mağduru hemopnömotoraksa neden olan, yaşamını tehlikeye sokacak, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek biçimde yaraladığı olayda, sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul (orta) oranda bir ceza tayini yerine yazılı şekilde asgari ile makul oran arasında cezaya hükmolunması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, b.

Mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ile davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak, sanık hakkında cezadan haksız tahrik nedeniyle indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında makule (ortaya) yakın oranda indirim yapılması gerektiği düşünülmeden, yanılgılı değerlendirme ile makul oranda indirim yapılması suretiyle eksik cezaya hükmolunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 16.01.2024 tarihli ve 2024/282 Esas, 2024/129 Karar sayılı kararının "haksız tahrik ve teşebbüsün dereceleri" yönlerinden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Şanlıurfa 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi