Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/266 K.2024/4986

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında katılanlara yönelik kasten yaralama suçlarından Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2016/78 Esas, 2016/301 Karar sayılı kararıyla verilen mahkûmiyet hükümlerinin sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2020/10077 Esas, 2020/14149 Karar sayılı kararıyla özetle.

5237 sayılı Kanun’un 196/2. maddesine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması, haksız tahrik oluşturan eylemin haksızlık içeriğine asgarî oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve 5237 sayılı Kanun’un 87/1-c maddesi uyarınca yasal artırım miktarının "bir kat" olduğu gözetilmeden "iki kat" artırım yapıldığının belirtilmesi nedenleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

2. Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2021 tarihli ve 2020/590 Esas, 2021/362 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlara yönelik kasten yaralama suçlarından, ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/3-e, 87/1-c-son, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ancak 5237 sayılı Kanun'un 307/5 ve mülga 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddeleri uyarınca sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak cezalarının 1 yıl 15 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya ve haksız tahrik indirim oranına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay günü Yalova İli ...İlçesi ... Konutlar mevkiinde; sanığın içerisinde bulunduğu 34 TS .... plaka sayılı aracın ... Köyünden geçtiği sırada hızlı kullanılmasından dolayı köpeğe çarpma tehlikesi atlattığı, bunu gören katılanların araçları ile sanığın bulunduğu aracı durdurmak üzere takip ettikleri ve ...

Mevkiinde sanığın içerisinde bulunduğu aracın önüne araçlarını durdurarak, durmasını sağladıkları, araç durduktan sonra sanığın içinde bulunduğu aracın hızlı gitmesinden dolayı, katılanların sanık ile tartıştıkları ve bu tartışma sırasında katılanların sanığı tartakladıkları ve küfürler ettikleri, bunun üzerine sanığın da katılanların elinden kurtularak yakında bulunan berber dükkanından aldığı ustura ile katılanlara saldırdığı, katılanlar Halit ve Kemal'i yüzde sabit iz niteliğinde olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, somut olayda meşru savunma koşullarının oluşmadığı, katılanlardan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak uygulanan haksız tahrik indirim oranının da isabetli olduğu anlaşıldığından,

hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3.Sanık hakkındaki incelemeye konu hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca 1412 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğu, hüküm fıkralarında sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle sadece "1412 sayılı Kanun'un 326/son" maddesinin yanısıra "5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesinin" de uygulanması hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2021 tarihli ve 2020/590 Esas, 2021/362 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkralarında kazanılmış hakka ilişkin uygulama yapılan paragraflardan "5237 sayılı Kanun'un 307/5 ve” ibarelerinin çıkartılması suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak,