Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/2740 K.2024/6718

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 08.09.2022 tarihli ve 2022/2028 Esas, 2022/2225 Karar sayılı kararının Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 07.12.2023 tarihli ve 2023/4206 Esas, 2023/7659 Karar sayılı ilâmı ile usul yönünden bozulmasına karar verilmiştir. B. Bozma ilamı üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 20.02.2024 tarihli ve 2024/396 Esas, 2024/498 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81, 35, 62, 53. ve 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak cezasının 7 yıl 6 ay hapis cezası olarak infazına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; suç vasfının yaralama olduğuna ilişkindir. B. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; suç vasfının kasten yaralama olduğuna ve suç işleme kastı bulunmadığına ilişkindir. III.GEREKÇE A.

Tüm dosya içeriğine göre; olay günü katılan ...'ın erkek arkadaşı olan katılan ...'in alışveriş yapmak üzere evden çıktığı, eve dönerken sanığın katılan ...'in peşine takıldığı, kendisi ile birlikte apartmana giriş yaptığı ve asansöre bindiği, katılan ...'in birinci katta inmesi üzerine sanığın da indiği, katılan ...'in daire kapısını açmaya çalışırken sanığın katılan ...'i ensesinden tutarak geri çektiği, katılan ...'in sanıktan kurtulup evine girmeye çalıştığı sırada sanığın katılan ...'i eli ile vurmak sureti ile darp ettiği, devamında ise kapının açıldığı,

katılan ...'ın katılan ...'e yardım etmeye çalıştığı esnada sanığın fizik gücünü kullanarak katılan ...'i dışarıda bırakıp ... ile birlikte evin içerisine girdiği, kapıyı içeriden kilitlediği, ... ile sanığın evde baş başa kaldığı, katılan ...'ı darp etmeye başladığı, sanığın etkili eylemi sonrasında katılan ...'ın adli raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilemez, hayati tehlikeye ve yüzde sabit ize neden olmayacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır. B.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın savunma hakkına riayet edilerek adil bir biçimde yargılandığının anlaşıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan bir eylem tespit edilmediği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. C.

Tüm dosya içeriğine göre; olaydan önce birbirlerini tanımayan taraflar arasında bir husumet bulunmadığı, sanığın katılanı adli rapora göre basit tıbbi müdahale ile giderilemez, hayati tehlikeye ve yüzde sabit ize neden olmayacak şekilde yaraladığı, bu sırada sanığın öldürmeye elverişli bir silah kullanmadığı anlaşılan olayda sanığın ortaya çıkan kastının yaralama olduğu anlaşılmakla kasten yaralama suçundan temel cezanın üst sınıra yakın şekilde tayini suretiyle hüküm kurulması yerine yazılı şekilde suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz istemleri suç vasfı yönünden yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 20.02.2024 tarihli ve 2024/396 Esas, 2024/498 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi