Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/2755 K.2025/4713

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.09.2023 tarihli ve 2022/455 Esas, 2023/347 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 17.01.2024 tarihli ve 2023/3780 Esas, 2024/176 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafilerinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca, esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, suç vasfına, haksız tahrike, meşru savunma ve zorunluluk hali olduğuna, takdiri indirime, teşebbüsün derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

suçta kullanılan silahın elverişliliği, darbe sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri, katılanda meydana gelen yaralanmanın boyutu, meydana tehlike ve zarar birlikte değerlendirildiğinde suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, olayda meşru savunma ve zorunluluk hali hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığı,

takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın bıçak ile katılanı göğüs sol yanda koltuk altından 1 adet, göğüs sol kesimden 1 adet, karın bölgesi sol yandan 1 adet, sol kalçadan 1 adet, sol bacak üst kesimden 1 adet olmak üzere bıçaklamak suretiyle yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı olayda;

teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makulden (orta derece) asgari miktarda uzaklaşılmak suretiyle bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde üst sınıra yakın 14 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklandığı üzere teşebbüsün derecesinde yanılgıya düşülmesi nedeniyle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17.01.2024 tarihli ve 2023/3780 Esas, 2024/176 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İzmir