Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/2835 K.2024/6937

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2015 tarihli ve 2013/898 Esas, 2015/219 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 05.03.2018 tarihli ve 2017/9948 Esas, 2018/3707 Karar sayılı ilâmı ile şikayetçinin yaralanmasının organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olup olmadığı hususunda değerlendirme yapılabilmesi için şikayetçinin muayene için adli tıp şube müdürlüğüne gönderilmesi gerektiğinin belirtildiği halde,

bu hususta rapor aldırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına, 2. Bozma ilâmı üzerine Diyarbakır

7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2024 tarihli ve 2018/275 Esas, 2024/70 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29/1, 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. GEREKÇE

Sanık ile şikayetçinin yaptıkları hamallık işiyle ilgili aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında şikayetçi ile temyiz dışı sanık Ahmet Dülge'nin sanığı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralamalarına kızan sanığın, haksız tahrik altında şikayetçiyi bıçakla sağ kasığından bir kez bıçaklayarak yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda.

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile bozma nedenleri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenen cezasının, aynı Kanun'un 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırılması, ardından hükmedilen hapis cezasının 5 yıldan az olması halinde 5237 sayılı Kanun'un 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıla çıkartılması gerekirken, yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırım uygulanmadan, doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Diyarbakır (Kapatılan)

5. Sulh Ceza Mahkemesinin, 21.12.2012 tarihli ve 2012/631 Esas, 2012/529 Karar sayılı ilâmına konu suçun 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olduğu ve bu suçun 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas alınabilecek ilâmı olmadığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı Kanun'un 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, söz konusu ilâma ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı Mahkemesinden araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklandığı üzere 5237 sayılı Kanun'un 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırım uygulanmadan, doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi ve sanığın tekerrüre esas alınan ilamı hakkında uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı Mahkemesinden araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle Diyarbakır