Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/2983 K.2024/5873

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2019 tarihli kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 31.01.2022 tarihli ve 2021/8766 Esas, 2022/710 Karar sayılı kararı ile bozulması üzerine verilen Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.06.2022 tarihli ve 2022/133 Esas, 2022/171 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2022/9794 Esas, 2023/4140 Karar sayılı ilâmı ile özetle.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 40/1. maddesinde belirtilen bağlılık kuralı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.09.2022 tarihli ve 2022/42 Esas, 2022/554 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, asli failin fiiline göre şeriklerin hukuki durumlarının belirleneceği, sanık ...'nün kardeşinin öldürülmesi eylemini bizzat işlememesi ve kardeşi olan maktulün eşi olan sanık Selçuk tarafından öldürülmesine yardım etmesi nedeniyle bağlılık kuralı gereğince, yardım edenin sorumluluğu failin filline bağlı olup,

işlenen suçun cezası ile cezalandıracağından sanık ...'nün 5237 sayılı Kanun'un 81/1. maddesi yerine 82/1-d maddesi uyarınca cezalandırılması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Antalya

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2024 tarihli ve 2023/200 Esas, 2024/4 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 39/2-c maddesi delaletiyle 39/1, 29/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; suçun tasarlanarak işlendiğine, sanığın nitelikli kasten öldürme suçunun müşterek faili olarak cezalandırılması aksi halde 5237 sayılı Kanun'un 39. maddesi ile yapılan uygulamada alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması gerektiğine, haksız tahrik hükmünün uygulama yeri bulunmadığına ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, tahrik nedeniyle azamiye yakın oranda indirim yapılmaması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı,

oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, sanığın iştirak düzeyinin diğer sanık Selçuk'un suç işlemesine yardım eden olarak ve cezanın alt sınırdan belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, maktulden kaynaklanan haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Antalya