Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3010 K.2024/6938

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve 307/3. maddesi gereğince bozma üzerine verilen kararların Yargıtay tarafından incelenmesi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2019 tarihli ve 2013/276 Esas, 2019/169 Karar sayılı kararı ile kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.10.2020 tarihli ve 2019/2077 Esas, 2022/1155 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararların sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2021/13257 Esas, 2022/1846 Karar sayılı ilâmı ile İlk derece Mahkemesinin karar gerekçesinde sanık ... hakkında düzenlenen rapor içeriği, sanık ... hakkında düzenlenen rapormuş gibi belirtilerek, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülmesi ve gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye neden olunması nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Bozma üzerine. İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2022/254 Esas, 2023/398 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.

Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, suç vasfının hatalı belirlendiğine, meşru savunma ya da haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi, meşru savunma nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi, aksi kanaatte ise kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde.

Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükümlerin gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsîleştirilmesi gerekirken, olayın oluşu, kabulü, sübutu, sanıkların kastı, suçların vasfı, tanık ...'ın sanık ...'ın havaya ateş ettiğini beyan etmesi,

sanığın 7 el ateş etmesine karşın kimsenin yaralanmaması ve iş yerinin isabet almaması karşısında sanık ... yönünden suç vasfının ne şekilde kabul edildiği, eylemlerin tamamlanmasına engel durumun ne olduğu, neden teşebbüs aşamasında kaldığı,

teşebbüs nedeniyle mağdurların yaralanmalarının nitelikleri farklı olmasına rağmen her iki sanık için 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca alt sınırdan ceza belirlenmesinin gerekçesi, 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin sanık ... lehine uygulanma nedeni, diğer sanık ... için ise uygulanmama nedeni açıklanmadan yazılı şekilde yetersiz gerekçeyle hükümler kurulması, 5271 sayılı Kanun’un 289/1-g maddesi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

IV. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2022/254 Esas, 2023/398 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklandığı üzere yetersiz gerekçe ile hükümler kurulması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu