Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/304 K.2024/2764

Dairemize gönderildiği belirlenmekle. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının.

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alanya

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.01.2019 tarihli ve 2018/116 Esas, 2019/6 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme eyleminden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 38 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci Esas No : 2024/304 fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 03.04.2019 tarihli ve 2019/574 Esas, 2019/1003 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme eyleminden açılan kamu davasında,

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği sanığın beraatine, 3. Hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 12.09.2022 tarihli ve 2022/1854 Esas, 2022/6793 Karar sayılı kararı ile "sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına", 4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.11.2022 tarihli ve KD-2019/70160 sayılı itirazı sonucu Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 27.03.2023 tarihli ve 2022/12604 Esas, 2023/1313 Karar sayılı kararı ile "sanık ... hakkında kasten yaralama suçuna azmettirme eyleminden ceza verilmesi gerektiğinden bahisle" bozulmasına, 5. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 13.10.2023 tarihli ve 2023/2059 Esas, 2023/2926 Karar sayılı kararı ile önceki hükümde direnilmesine, sanığın üzerine atılı kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme eyleminden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği sanığın beraatine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebebi; suçun sabit olduğuna, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ... ile arkadaşı ...'in ...

Temel Lisesi öğrencisi oldukları, aynı yerde bulunan Birey Etüt Merkezi öğrencisi olan ...'in öğle yemeği için dışarda sanık ... ile gezdiği sırada ... ile tartışma yaşadığı, ...’nın yanındaki ...'in ...'in yakasından tutup duruma tepki gösterdiği, öğretmenlerin gençleri ayırdığı, yemek sonrası ...'in etüt merkezine döndüğü, sanık ...'a “çıkışta bir şeyler olabilir, olay çıkabilir” dediği, sanık ...'un arkadaşlarını aradığı, olay mahalline temyiz dışı sanık ..., ..., ...'ın geldikleri, kalabalığın bir araya gelmesi ile çıkan kavgada temyiz dışı sanık ...'nın katılan ...'i kalbinin altından 1 kez bıçakladığı,

katılanın hayati tehlike meydana gelecek şekilde yaralandığı, temyiz dışı sanık ...'nın mahkûmiyetine, sanık ...'un azmettirme eyleminden beraatine karar verildiği, dairemizin "sanık ... hakkında kasten yaralama suçuna azmettirme eyleminden mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine dair" bozma kararına Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13.10.2023 tarihli kararı ile direnme kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılan ...'in lise öğrencisi olduğu, sanık ...'un da aynı bölgede etüt merkezine devam ettiği, sanık ... ve arkadaşları ile katılanın arkadaşları arasında öğlen saatlerinde tartışma çıktığı, müdür ve öğretmenlerin ayırdığı, sanık ...'un arkadaşı ... ve bir kaç kişiyi daha arayarak olay yerine çağırdığı, ...'ın o anda yanında bulunan arkadaşlarına "...'un olayı var, dersaneye gidiyoruz" dediği, ... ve ... ile birlikte dersane önüne gittikleri, erken geldiklerinden bahisle "çıkış saatinde gelin" diyerek ...'un arkadaşlarını gönderdiği,

...'un okul çıkışında beklediği sırada tartışma yaşadığı şahıslardan ...'in konuşalım teklifine, “arkadaşlarım gelecek bekle sen görürsün” şeklinde cevap verdiği, ...'nın bir süre sonra bıçakla olay yerine gelerek karşı gruba yöneldiği, ...’in boğazına bıçak dayayarak tehdit ettiği, olayı gören katılan ...’in ...’ya müdahale ettiği, bunun üzerine ...’nın Muhammet ile kavgaya tutuştuğu, katılanın yere düşmesi üzerine, ...’nın katılanın üzerine çıkarak kalbinden 1 kez bıçakladığı, katılanın hayati tehlike meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda;

sanık ...'un arkadaşı ...’yı dersane önünde yaşadığı tartışmadan haberdar ederek kavga için okula çağırması, ilk tartışmanın kızgınlığı nedeniyle ...'un ...'ya söylediği sözlerin de etkisi ile ...’nın dersane önüne gelip araçtan iner inmez doğrudan bıçakla karşı gruptakilere saldırması, ...’nın karşı gruptakilerle bir husumetinin bulunmaması, ...’un isteği üzerine olay yerine gelen sanık ...’nın öldürmeye teşebbüs suçunu ani gelişen kastla işlemiş olması nedeniyle, ...’un katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçuna azmettirme eyleminden cezalandırılması gerektiği anlaşılmakla Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 27.03.2023 tarihli ve 2022/12604 Esas, 2023/1313 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy çokluğuyla DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞIOY Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13.10.2023 tarihli ve 2023/2059 Esas, 2023/2929 Karar sayılı direnme kararı ile ilgili olarak. Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yerel yargılaması yapılan davada, üniversite hazırlık dershanesinde öğrenci olan sanık ... ve arkadaşı ... ... ile bu dershanenin karşısında Esas No : 2024/304 bulunan bir lisede öğrenci olan ... ... ve arkadaşı ... arasında bir tartışma çıkmıştır.

Bunun üzerine sanık ... arkadaşı olan diğer sanık ...'a kavga olabileceğini söyleyerek haber vermiştir ve dershane çıkışında hazır olmasını istemiştir. ... yanına ... ve ...'i de alarak dershane çıkışına gitmiştir. Karşılıklı grupların oluşturduğu gergin ortamda, ... ilk önce mağdur ... ...'ın boğazına bıçak dayamıştır. İşte... bu duruma itiraz edince bu defa ..., ...'i bırakıp ... ile kavgaya başlamış ve nihayetinde...'ı bıçakla yaralamıştır.

Davada uyuşmazlık konusu olan husus, sanık ...'nın hukukî durumunun ne olduğu yolundadır. Öncelikle incelenen bu davada ilk tespit ...'un... ile o gün içinde bir tartışması yoktur. ...'un asıl tartışması ve çıkmasını beklediği kavga ... iledir. Sabahtan tehdit ettiği kişi de ...'dir. Zaten ... da, okul çıkışında ilk önce ...'in boğazına bıçak dayamıştır. İşte... burada ...'ya itiraz etmiştir. Bu andan itibaren ... yönünden ...'e yönelen yeni bir kasıt vardır.

Uğruna çağrıldığı ...'den, ...'in müdahalesi ile ayrılması ile artık iki olay birbirinden bağımsızlık kazanmıştır. Kaldı ki, ... ..., sabahki tartışmada ...'in yanında bulunan kişi de değildir. (o kişi ...'dır.) Davada ...'un, sabahleyin gerginlik yaşadığı kişi olan ... ile ... doğrudan kavga edip tamamlasa ...'e yönelik olan ... eyleminde ...'un azmettirici olarak suça iştirakinde tartışma olmayacaktır.

Ne var ki, azmettirdiği söylenen ...'un asıl hedefindeki ... dışında, azmettirilen ...'nın diğer 3. bir şahsa yönelen eylemi bağımsız özellik taşır. ...'un olay anında...'ı da hedef gösterdiğine ilişkin hiçbir delil yoktur. O halde ..., kavga sahasında kendi hedefinde olmayan bir kişinin 3. kişi tarafından zarar görmesi nedeniyle sorumlu tutulamaz. Dahası olayda, ... ile illiyeti tartışmalı hale getirecek hedeften sapma veya şahısta hata hali de mevcut değildir.

Bu gerekçelerle, "sanık ... hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının yerinde olduğu, sanık hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi" kanaatinde olduğumdan; dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi yönünde görüş açıklayan sayın çoğunluğa iştirak etmiyorum.