Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3080 K.2024/5317

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Afşin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2021/9244 Esas, 2021/11016 Karar sayılı bozma ilamı üzerine verdiği, 29.09.2022 tarihli ve 2021/300 Esas, 2022/392 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1,3-e, 87/1-d-son, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; cezanın hatalı hesaplandığına ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmanın varlığına, eksik incelemeye, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay günü katılanın aracıyla ... karayolu üzerinde bulunan ...Petrol istasyonunda yakıt almak için bulunduğu sırada, sanığın iki araç halinde arka arkaya petrol istasyonuna geldiği, temyiz dışı sanık ...'un kullandığı kamyonetle katılanın yakıt pompasının yanında duran park halindeki aracına kasten çarptığı, çarpmanın etkisiyle katılanın aracından düştüğü, ardından katılanın üzerine gelerek tekme, tokat ve ele geçirilemeyen demir çubukla katılanı yaraladıktan sonra olay yerinden kaçtıkları, katılanın yaralarının basit tıbbî müdahaleyle düzelmediği ve hayatî tehlike geçirdiği anlaşılmıştır.

2. Dosya kapsamına göre, sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 86/3-e maddesi uyarınca hükmedilen 1 yıl hapis cezasının (1/2) oranında arttırılarak 1 yıl 6 ay hapis cezası olarak hesaplandığı, daha sonra aynı kanunun 87/1-d maddesi uyarınca verilen cezanın bir kat arttırıldığı ve netice olarak sanığın 2 yıl 12 ay hapis cezası belirlenmesi gerekirken hatalı olacak şekilde 3 yıl 12 ay hapis cezası belirlenmesi netice cezaya etki etmediğinden bozma nedeni sayılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, suç vasfının belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdîre göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Afşin