Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3090 K.2024/6306

Sanık müdafiinin 25.01.2024 tarihinde kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, 17.09.2024 ve 26.09.2024 tarihli dilekçeleri ile sanığın temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır. Katılanın temyiz istemi yönünden.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. fıkrası ve 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2020/355 Esas, 2022/398 Karar sayılı kararı ile kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan ... katılan kurum vekilinin istinaf başvurularının, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 13.01.2023 tarihli ve 2022/1806 Esas, 2023/45 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, bu kararın sanık müdafii ve katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 16.10.2023 tarihli ve 2023/3941 Esas, 2023/6228 Karar sayılı ilâmı ile teşebbüsün derecesi yönünden bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. İstanbul Anadolu

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2024 tarihli ve 2023/507 Esas, 2024/10 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2 ve 53. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ...'nın temyiz sebepleri özetle; sanığın kadına ve boşandığı eşine karşı tasarlayarak atılı suçu işlediği gerekçesi ile nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine, ceza miktarının az olduğuna, sanığın ayrıca silahla tehdit suçundan da cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı,

oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, suç tarihi gözetildiğinde suçun kadına ve boşanmış eşe karşı işlenmesi nitelikli halinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu, silahla tehdit suçundan hüküm tesis edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık Müdafinin temyiz istemi yönünden. Sanık müdafiinin 25.01.2024 tarihinde kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, 17.09.2024 ve 26.09.2024 tarihli dilekçeleri ile sanığın temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle, sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca oy birliğiyle REDDİNE, B.

Katılan ...'nın temyiz istemi yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2024 tarihli ve 2023/507 Esas, 2024/10 Karar sayılı kararında katılan ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu