Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3121 K.2025/7332

Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2019/541 Esas, 2022/224 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-b-son, 29/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 12... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 08.02.2024 tarihli ve 2022/1139 Esas, 2024/260 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mağdur hakkında düzenlenen adli hekim raporlarının yetersiz olduğuna, eksik incelemeye, yaralama kastının bulunmadığından bahisle suç vasfına ve meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan mağdur hakkında düzenlenen adli hekim raporlarının yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından doğrudan kastla gerçekleştirildiğinin saptandığı,

olayda meşru savunma ya da sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamında göre; tarafların park içerisinde buluştukları sırada mağdur ...'un elinde bulunan ve ele geçmeyen kuru sıkı diye tabir edilen tabancanın şarjörüyle oynaması ve şarjördeki mermileri sanık ... ve inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ...'a göstermesi üzerine taraflar arasında tartışma ve karşılıklı küfürleşme yaşandığı, akabinde ...'in sırt çantasında bulunan tüfeği çıkartıp emniyetini açarak ...e verdiği,

...in de tüfeği...a doğru doğrultuğu sırada...un sağ eliyle tüfeğin namlusundan tutarak müdahale etmek istediği esnada ...in tetiğe basarak tüfeği ateşlediği ve saçma tanelerinin...un sol ön koluna ve karın sol bölgesine isabet etmesi neticesinde...un, yaşamı tehlikeye sokan bir duruma neden olacak, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilemeyecek, sol ön kolda hayat fonksiyonlarına etkisini ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına ve duyu ve organlarından birinin (sol elin) işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda; a.

Suçta kullanılan av tüfeğinin öldürmeye elverişliliği, atışın yakın mesafeden oluşu, mağdurdaki hayati organların bulunduğu batın bölgesinin hedef alınması ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı nazara alındığında sanığın eyleme bağlı olarak açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla sanık ... hakkında suç vasfında yanılgılı değerlendirme ile kasten öldürmeye teşebbüs suçu yerine neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan hüküm kurulması, b.

Yargılama konusu olay kapsamında mağdur hakkında sanık ...'e yönelik olarak tehdit suçunun nitelikli hali olan silahla tehdit suçunu işlediği gerekçesiyle mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması ve bu kararın 30.03.2022 tarihinde kesinleşmiş olması dikkate alındığında sanık ... lehine (1/4) ila (3/4) arasında indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca asgari oran ile makul oran arasında asgari orana yakın olacak şekilde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz sebepleri "suç vasfı ve haksız tahrikin derecesi" yönlerinden yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 08.02.2024 tarihli ve 2022/1139 Esas, 2024/260 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi