Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3265 K.2024/3404

Küçükçekmece

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2021 tarihli ve 2021/244 Esas, 2021/773 Karar sayılı kararı ile hükümlünün, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ve basit yargılama usûlü uygulanması ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 3-a, 62, 5271 sayılı Kanun'un 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca 1.680,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün,

itiraz edilmeksizin 27.01.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 11.03.2024 tarihli ve 2023/5847 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.04.2024 tarihli ve KYB-2024/31848 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.04.2024 tarihli ve KYB-2024/31848 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “5237 sayılı Kanun'un 86/3. maddesinde yer alan, 'Kasten yaralama suçunun; a) Üstsoya, altsoya, eşe, boşandığı eşe veya kardeşe karşı, ...

İşlenmesi halinde, şikâyet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında, ... artırılır.' şeklindeki düzenleme nazara alındığında, 1) Dosya kapsamına göre, Mahkemesince sanığın müştekiyi yaralama eylemi nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi uyarınca belirlenen cezadan, aynı Kanun'un 86/3-a maddesi gereğince artırım yapılarak mahkumiyetine karar verilmiş ise de, dosyada mevcut nüfus kayıt örneğine göre sanığın kardeşinin eşi olduğu anlaşılan müştekinin anılan Kanun'un 86/3-a maddesinde sayılan kişilerden olmadığı gözetilmeksizin, fazla ceza tayini ile yazılı şekilde karar verilmesinde,

2) Müştekinin 5237 sayılı Kanun'un 86/3-a maddesinde sayılan kişilerden olmaması karşısında, sanığın işlemiş olduğu kasten yaralama eyleminin anılan Kanun'un 86/2. maddesi uyarınca, 5237 sayılı Kanun'un 73. maddesi kapsamında soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlardan olduğu, bu itibarla uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiği cihetle, sanık ile katılan arasında uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Olay günü hükümlü ile eniştesi olan şikâyetçi arasında çıkan tartışmada hükümlünün şikâyetçiyi, Adlî Tıp Kurumu Küçükçekmece Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 21.04.2014 tarihli adlî muayene raporunda belirtildiği üzere; “sol kaş üstünde 5cm çapında ekimoz, ödem, göğüs ön ve ön kolda çok sayıda muhtelif yerlerde sıyrık, ekimoz ve mororma, sağ ve sol kol iç tarafta muhtelif yerlerde morarma ve ekimoz" şeklindeki yaralanmasının basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un "Uzlaştırma" başlıklı 253/1-a maddesinde yer verilen; "(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur: a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar," şeklindeki düzenleme karşısında, uzlaştırma kurumunun, şikâyet şartına bağlı suçlar yönünden uygulanabileceği ön koşul olarak belirlenmiştir.

Aynı hükmün (b) bendinde şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın 5237 sayılı Kanun'da yer alan bazı suçlar yönünden de uzlaştırma hükümlerinin uygulanması öngörülmüş ise de hükümlünün yargılama konusu eylemini, 5237 sayılı Kanun'un 86. maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi kapsamındaki sayılan kişilerden birine yönelik gerçekleştirdiği iddiası ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun'un 86. maddesinin ikinci fıkrasında ve üçüncü fıkrasının ilgili bölümlerinde; "(2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine,... (3) Kasten yaralama suçunun; a) Üstsoya, altsoya, eşe, boşandığı eşe veya kardeşe karşı, İşlenmesi halinde, şikâyet aranmaksızın, ...." Şeklinde düzenleme yapılmıştır.

4. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlünün yargılama konusu eylemini 5237 sayılı Kanun'un 86/3-a kapsamındaki kişilerden birine karşı gerçekleştirdiği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı anlaşılmış ise de şikâyetçi, hükümlünün bu maddede sayılan yakınlarından biri olmayıp eniştesi olduğu ve bu nedenle uygulanma koşulu oluşmadığı hâlde hükümlünün cezasından 5237 sayılı Kanun'un 86/3-a maddesi uyarınca artırım yapıldığı belirlenmiştir.

Bu hâli ile hükümlünün kasten yaralama eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 73. maddesi kapsamında soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlardan olduğu, bu itibarla uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmıştır.

5. 5271 sayılı Kanun'un 254/1. maddesinde yer verilen; “(1) Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” Şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlü ile katılan arasında uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre hükümlünün hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği dikkate alınmadan karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan verilen Küçükçekmece