Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3290 K.2024/8042

Yargılamaya konu dosyanın karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'na tabi olduğu ve anılan Kanun'da gerekçe bildirilmesi zorunluluğu bulunmadığı anlaşıldığından, Tebliğnamedeki; katılanlar ... ve ... vekillerinin hükmü gerekçesiz temyiz etmesinden ötürü temyiz isteminin reddine yönelen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararların; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle duruşmalı olarak yapılan incelemede gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.04.2016 tarihli ve 2014/16 Esas, 2016/155 Karar sayılı kararının temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.06.2020 tarihli ve 2018/5577 Esas, 2020/1371 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir. 2. Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.11.2021 tarihli ve 2020/356 Esas, 2021/692 Karar sayılı kararı ile.

A) Sanık ... hakkında; a) Maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3.e, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay (7 kez) hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, c) ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'na yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3.e, 29,

62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay (11 kez) hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, B) Sanık ... hakkında; a) Maktule yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 39, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik kasten yaralamaya yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3.e, 39, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün (6 kez) hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, c) ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,

... ve ...'na yönelik kasten yaralamaya yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3.e, 39, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün (11 kez) hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, d) Mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3.e, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar ..., ... ve ... Vekilinin Temyiz Sebepleri Haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanıklar hakkında eksik ceza tayin edildiğine ve sair hususlara, B. Katılanlar ... ve ... Vekilinin Temyiz Sebepleri Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, C. Katılanlar ... ve ... Vekilinin Temyiz Sebepleri Suç vasfına, temel ceza miktarına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, vekâlet ücretine ve sair hususlara, D.

Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Sanık ...'ın katılan ...'e yönelik, 5237 sayılı Kanun'un 86/1 ve 39. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ve sair hususlara, E. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri Haksız tahrikin derecesine, yaralama suçları yönünden suçun işlenmediğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve sair hususlara, F. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri Suçun işlenmediğine ve sair hususlara, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, suç vasıflarının tayininde ve temel cezaların belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı,

lehe hükümlerin uygulanmamasında ve katılanlar ... ve ...'in bozma öncesi haklarında kasten yaralama suçundan mahkûmiyet kararları verilmesi hasebiyle, lehlerine vekâlet ücreti verilmemesinde isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebepleri ve sair hususlar yönünden bozma nedenleri dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanıklar ... ve ... hakkında; kasten öldürme ve kasten yaralama suçlarından, haksız tahrik nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinin uygulaması sırasında, makul düzeyde indirimler yapılarak ceza tayin edilmesi gerektiğine ilişkin Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 17.06.2020 tarihli ve 2018/5577 Esas, 2020/1371 Karar sayılı bozma ilâmına uyulmasına rağmen bu kez, aynı madde uyarınca, bozma ilâmını etkisiz kılacak ve makul düzey ile asgari düzey arasında olacak şekilde indirimler yapılarak hapis cezalarına hükmolunması suretiyle fazla cezalar tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde ise; katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı göz önünde bulundurulduğunda, 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi ve aynı durumda olan diğer katılanlara yönelik sanık hakkında eyleme 5237 sayılı Kanun'un 39. maddesi kapsamında yardım eden olarak katıldığının kabul edilmesine rağmen, katılan ...'e yönelik aynı Kanun'un 37. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.11.2021 tarihli ve 2020/356 Esas, 2021/692 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar ve vekillerinin, Cumhuriyet savcısının ve sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, hükümlerin Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde karar verildi.

03.12.2024 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı İsmail Yalçın'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nun yokluğunda 12.12.2024 tarihinde usulen ve açık olarak anlatıldı.