Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3299 K.2024/6582

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/143 Esas, 2016/99 Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

4. Ceza Dairesinin, 10.04.2023 tarihli ve 2022/16972 Esas, 2023/17000 Karar sayılı ilâmı ile özetle; sanığın katılanın üzerine darp etmek için yürüdüğü ve araya giren tanıklar V.Ç. ve R.Ö.'nün engellemesiyle eylemini tamamlayamadığının, katılanın iddiası ve tanıkların iddiayı doğrular nitelikteki beyanları kapsamından anlaşılmasına rağmen, tanıkların beyanlarına kasten yaralama suçu yönünden neden itibar edilmediği denetime elverişli şekilde tartışılıp açıklanmadan yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2024 tarihli ve 2023/395 Esas, 2024/9 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi; sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 08.09.2015 tarihinden temyize konu karar tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilerek açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenle Karabük