Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3387 K.2025/564

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2023 tarihli ve 2023/287 Esas, 2023/377 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 26.02.2024 tarihli ve 2024/603 Esas, 2024/653 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle, eksik incelemeye, ceza miktarının yetersiz olduğuna ve tasarlamaya ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve yaptırımın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı,

sanığın katılanı öldürme kararını önceden verdiğine, bu kararı verdikten sonra aradan soğukkanlılığa kavuşacak kadar makul bir süre geçmesine rağmen öldürme kararında sebat ettiğine ilişkin dava dosyasına yansıyan bir durumun bulunmadığı, bu nedenle somut olayda tasarlamanın şartlarının gerçekleşmediği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 26.02.2024 tarihli ve 2024/603 Esas, 2024/653 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak üyeler ... ve ...'ın tasarlamaya ilişkin karşı oyları ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Siverek

1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2025 tarihinde karar verildi. KARŞIOY Yapılan yargılama ve incelenen dosya kapsamına göre, katılan ...

Altıntaş'a ve ailesine beslediği yoğun husumetin etkisi altında olay tarihinde harekete geçen sanık ...'in katılanın bulunduğu iş yerine giderek yanındaki ruhsatsız tabancasıyla arada herhangi bir tartışma olmaksızın ve bir söz söylemeden katılanı doğrudan hedef alarak toplam üç el ateş ettiği, yapılan atışlar sonucu katılanın ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı femur distal medial kondilde ağır (4) derecede hayati fonksiyonları etkileyecek deplase kırık oluşturacak, yaşamsal tehlike oluşturmayacak ve basit tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek biçimde yaralandığı,

taraflar arasındaki husumet, suçta kullanılan silahın elverişliliği, atış sayısı ve sanığın öldürme amaçlı olarak ateş ettiğine dair kolluk anlatımları nazara alındığında sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı olayda sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş ayrılığının temelini sanığın eylemi tasarlayarak gerçekleştirdiği yönündeki düşüncemiz oluşturmaktadır. Şöyle ki.

5237 sayılı Kanun'un 82/1-a maddesinde düzenlenen tasarlayarak öldürme suçunda fail, anında karar verip fiili işlememekte, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında bir süre geçmektedir. Fail, bu süre içerisinde suçu işleyip işlememe konusunda düşünmekte ve suçu işlemekten vazgeçmemektedir. Yargıtay

1. Ceza Dairesinin ve Ceza Genel Kurulunun yerleşmiş uygulamalarına göre tasarlamanın varlığı için kasten öldürme suçunu işlemeye sebatla ve koşulsuz olarak karar verilmesi, işlemeye niyet edilen suçun soğukkanlı bir şekilde ve sükunetle düşünülmesi, suç kararıyla eylemin icrası arasında makul bir süre geçmesi, geçen makul süre sonrasında ulaşılan ruhi sükunete rağmen bu karardan cayılmayarak belirlenen kurgu dahilinde ısrarla öldürme eyleminin icraya konulması gerekmektedir.

Bu bağlamda failin, önceden verdiği öldürme kararı çerçevesinde hedef aldığı aile ve onun fertlerinden herhangi birine yönelik olarak ısrar ve sebatla gerçekleştirdiği öldürme veya buna teşebbüs eylemlerinde tasarlama koşullarının oluşabileceği,

nitekim kan gütme saikiyle öldürme suçlarında intikam alınacak ailenin herhangi bir ferdinin öldürülmesi hususunda tasarlanarak işlenen eylemler yanında sözgelimi boşandığı eşine ve ailesine duyduğu öfkenin etkisi altında öldürme kararı alarak maktulün yaşadığı evi basan ve orada bulunan kişileri ayırt etmeksizin hedef alarak eylemi gerçekleştiren ya da aldıkları öldürme kararı doğrultusunda plan yaparak aralarında husumet bulunan kişilerin gittiği kahvehaneyi kişi ayırt etmeksizin tarayan fail veya faillerin eylemlerinde tasarlama koşullarının oluşacağı şüphesizdir.

Tasarlamanın fiile bağlı bir nitelikli hal olması ve sayılan tüm örneklerden anlaşılacağı üzere öldürme fiilinin işlenmesi bakımından maktullerin özellikle kişiliklerinin fail yönünden önem arz etmemesi tasarlamanın bu tür suçlar bakımından da kabulüne imkan vermektedir.

Fail, öldürmeyi hedeflediği aile veya topluluğun bireylerini ayırmadan, planına uygun biçimde fırsat kollayarak bunlardan herhangi birisine karşı öldürme fiilini icraya koymuşsa artık burada tasarlamanın bulunduğu şüphesizdir. Zira, burada tasarlamanın konusunu o aile veya topluluğun fertlerinden herhangi biri oluşturacak ve maktul öldürme suçunun tesadüfi bir kurbanı olarak kabul edilemeyecektir. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde.

Sanık ...'in aralarında önceden bulunan husumet ve yaşanan bazı kavga olaylarının etkisiyle soruşturma aşamasında müdafii huzurunda alınan 01.04.2023 tarihli beyanında kin güttüğünü ve öldürme amaçlı ateş ettiğini belirttiği katılan ... 'a yönelik eylemini doğrudan katılanın üzerine giderek, arada hiçbir sözlü tartışma dahi yaşanmaksızın ve tümüyle verdiği öldürme kararı çerçevesindeki planlamasıyla gerçekleştirdiği, bu bağlamda sanığın olay öncesinde katılana ve aile fertlerine yönelik ölüm tehditlerinin bulunduğu, dosyada bulunan 20.12.2023 tarihli bilirkişi raporu incelendiğinde sanığın telefonla konuştuğu katılan ...

Altıntaş'ın yeğeni olan Yusuf Altıntaş'a hitaben "Alemi ibret olsun yemin ederim benzin döküp yakacağım", "Sizde 7 kişi ölecek çaresi yok", "Oğlum Allah büyük Allah şahidim olsun sizden birisini benzin döküp yakacağım", "Bir İstanbul'dan geleyim kim kimi gördüyse ölsün", "Allah büyük durun hele başınıza neler getireceğim" şeklinde mesajlar göndererek ve yine sesli mesajla "Eşek Yusuf Allah benim şahidimdir 2-3 aya İstanbul'da para toplayıp bu sefer köye geldiğimde Allah şahidimdir Yusuf kim bana denk gelirse birbirimizin bacısını sikeceğiz.

Ben sizin annenizi sikmez isem sizden 6-7 kişi ölmez ise bana ölüm yoktur" şeklinde tehditlerde bulunarak katılanın da bir mensubu olduğu ailenin tüm fertlerini kişiliklerini ayırt etmeden verdiği öldürme kararı doğrultusunda ısrar ve sebatla harekete geçerek olay günü iş yerinin önüne gittiği katılanı doğrudan hedef almak suretiyle gerçekleştirdiği eylemde 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a maddesindeki tasarlama koşullarının tümüyle oluştuğu ve bu itibarla yerel mahkemece kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf isteminin esastan reddine karar veren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin kararının suç vasfı bakımından isabetli olmayıp bozulması gerektiği düşüncesinde olmamız nedeniyle sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyoruz.