Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3401 K.2025/8082

Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2023 tarihli ve 2023/171 Esas, 2023/397 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle 81/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.02.2024 tarihli ve 2023/1917 Esas, 2024/319 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar ve müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastının bulunmadığına, kasten öldürme suçunun unsurlarının oluşmadığına, kasten yaralama sonucu ölüm meydana geldiğine, sanık hakkında meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastının bulunmadığına, kasten öldürme suçunun unsurlarının oluşmadığına, kasten yaralama sonucu ölüm meydana geldiğine, sanık hakkında meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin bulunmadığı,

sanıkların hedef aldıkları vücut bölgeleri, maktul hakkında düzenlenen raporlara göre maktuldeki yara yerleri ve yaraların niteliği, kullanılan aletlerin elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde sanıkların eylemlerine bağlı ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürme olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 09.02.2024 tarihli ve 2023/1917 Esas, 2024/319 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul

4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde karar verildi. KARŞIOY Sanıklar ... ve ...'in maktul'ü öldürdükleri sübuta eren olayda her iki sanık hakkında TCK 29. maddesi gereği asgari seviyede haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği kanaati ile dairemizin çoğunluk kararına muhalifim. Şöyle ki.

Taraflar arasında iki aşamalı gerçekleşen olayın kamera kaydı mevcut olup heyetimizce de incelenmiştir. Sanık ... olayın başından itibaren istikrarlı şekilde savunma yapmış bu savunmaları da izlenen kamera kaydı ile desteklenmiş olup sanık ... beyanında; arkadaşı ...'in kendisini bir yere götürmesini istediğini kullandığı motosikleti ile İsmai'li bir binanın önüne götürerek durduklarını,

...'in maktule selam verdiğini maktulün ise kendilerine balta ile saldırdığını ve baltayı fırlatarak motosikletinin arka lambasına isabet ederek kırdığımı oradan kaçtıklarını 10 dakika sonra ...'in arkadaşı olan 3 kişi ile tekrar meseleyi konuşmak için olay yerine geldiklerini orada karşılıklı kavganın gerçekleştiğini amacının şahsına niye böyle bir şey yaptın diye sormak olduğunu savunmuştur.

Sanık ... suçlamaları önce inkar etmiş sonrada diğer sanık ...'da aynı mahiyette savunma yapmıştır.

Her ne kadar sanıklar hakkında haksız tahrik uygulanmasını gerektirecek en ufak bir delil bulunmadığı gerekçeli karar da belirtilmiş ise de müzakere aşamasında heyetimiz tarafından da izlenen görüntü kayıtlarından ölüm olayından kısa süre önce sanıkların, maktulün yanına motosikletle gittikleri ve ancak sanıklar duran motordan inmeksizin maktulün elinde demirden yapılma girebi ile doğrudan saldırdığı, sanıkların motorla kaçtığı maktulün girebiyi fırlattığı ve motosiklete çarptığı görüntülerle sabittir.

Sanıklar maktulün kendilerine demir girebi ile saldırdığı bu olaydan yaklaşık 10 dk sonra 1. olayın nedenini sormak için ve haksız tahrik sayılan eylemin etkisi altında olay yerine tekrar gelmişlerdir. Olay öncesinde sanıklardan maktule yönelen haksız tahrik teşkil edebilecek hiç bir delil veya resmi kurumlara maktul tarafından yapılmış bir ihbar yoktur.

Sanık ...'ın motosikletinin arka lambasının kırıldığı da anlaşılmakla sanıklar lehine asgari seviyede haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği kanaati ile Dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifim.