Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/347 E. , 2024/7483 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2015 E., 2023/1822 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanmasına Dairemizin 2023/4250 sayılı esasında kayıtlı bulun
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/347 E. , 2024/7483 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2015 E., 2023/1822 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanmasına Dairemizin 2023/4250 sayılı esasında kayıtlı bulunan dosyanın, bu temyiz dosyamızla bağlantılı olması ve delillerin birlikte değerlendirilmesi uygun görülmekle, her iki dosya yönünden eş zamanlı olarak birlikte temyiz incelemesi yapılmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İstinaf bozma ilamı üzerine verilen Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.07.2023 tarihli ve 2023/92 Esas, 2023/175 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.10.2023 tarihli ve 2023/2015 Esas, 2023/1822 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, sanığın suça iştirak etmediğine, eksik incelemeye ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik inceleme bulunmadığı, maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Dosya kapsamına göre; sanık ...'in kardeşi olup hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet kararının eş zamanlı temyiz incelemesi yapılan ... ile maktul arasında, maktulün eşi ...'ya yönelik taciz eylemi ve aralarındaki borcun ödenmemesi sebebiyle husumet bulunduğu, tarafların borç meselesi hakkında konuşmak üzere ...'a ait bağ evinde buluştukları, ... ve maktul arasında başlayan tartışmanın arbedeye dönmesi üzerine, sanık ...'in elindeki bıçakla önce arbedeye maktulün yanında dahil olmak isteyen temyiz incelemesi dışı ... ve ...'ya hamle yaptığı, sanık ...'in, sonrasında bilahare maktule yönelip maktulü cilt kesisi şeklinde ve adli rapora göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaraladığı, bu sırada ...'ın arabasında bulunan av tüfeğini alarak maktule ateş etmesi sonucu otopsi raporunda belirtilen biçimde öldürdüğü olayda; husumetin maktul ile ... arasında bulunduğu, sanık ... ile maktul arasında öldürmeyi gerektirecek düzeyde bir husumet bulunmadığı, sanığın maktule yönelik bıçakla hareketlerini imkanı bulunmasına rağmen devam ettirmediği, maktule öldürücü nitelikte darbelerinin bulunmadığı, sanık ...'in olay öncesinde ve ...'ın ateş etmesinden sonrasındaki davranışlarının maktulü öldürme kastı ile hareket etmediğini gösterdiği, sanığın maktule av tüfeği ile ateş eden ...'ın eylemine iştirak iradesi ile hareket ettiğine dair şüpheden uzak delil elde edilemediği ve sanık ...'in maktule yönelik eyleminin kasten yaralama suçu kapsamında kaldığı düşünülmeden sanık hakkında yazılı şekilde kasten öldürme suçundan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) nolu paragrafında açıklanan nedenlerle sanık ve müdafinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.10.2023 tarihli ve 2023/2015 Esas, 2023/1822 Karar sayılı kararının "suç niteliğinin hatalı belirlenmesi" nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy çokluğuyla BOZULMASINA, bozma gerekçesine göre sanık ...'in derhal TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değil ise derhal serbest bırakılması için müzekkere yazılmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde karar verildi. KARŞI OY İncelenen davada hukuki uyuşmazlık konusu olan husus sanık hakkında suçun hangi vasfa sahip olduğu yolundadır. Olay tarihinde sanık ile maktul aralarındaki meseleyi konuşmak için bağ evinde buluşmuşlar çıkan tartışma esnasında ilk önce asıl husumetin sahibi olan Kadir elindeki bıçakla maktule hamle yapmış bu sırada kardeşi olan ...'da arabada bulunan av tüfeğini alarak maktule ateş etmiştir. Maktul av tüfeğinden çıkan saçmaların meydana getirdiği yaralanma sonucu ölmüştür. Mevcut olayda sanık ...'in maktul üzerinde bıçak hamlelerinin sadece cilt kesisi şeklinde bir sonuç meydana getirmesi eyleminin yaralama olarak tanımlanmasını gerektirmez. Çünkü maktul ile kardeşi ... olay yerine birlikte gitmişlerdir. Sanık ... araçta tüfek olduğunu bilmektedir. Kaldı ki taraflar arasındaki gerginlik Kadir tarafından bilinegelmiştir. Buluşulan yer de sanığın kardeşi ...'ın bağ evidir. Sonuç olarak sanık ...'in silahtan sayılan bıçakla maktule hamle yapması onun direncini kırması ve arada makul bir fasıla olmadan ...'ın tüfek alıp ateş etmesi birbirinden ayrılamaz. Burada TCK 37. madde uyarınca sanık ...'in fiili hakimiyete kıstası dikkate alınarak sorumlu tutulması gerekir. Sonuç olarak daire önüne gelen ve sanık ...'in TCK 81. madde uyarınca mahkumiyetini inceleyen olayda vasfın adam öldürme olarak tanımlanması ve esastan red kararı verilmesi gerekirken sanık ...'in eylemini yaralama olarak tanımlayan ve bu nedenle bozma yolunda görüş bildiren Sayın çoğunluğa iştirak etmiyoruz.