Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3527 K.2025/8180

Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2021 tarihli ve 2021/75 Esas, 2021/330 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29, 62... . maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 07.02.2024 tarihli ve 2022/610 Esas, 2024/249 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişikliğin kararda gösterilmemesi eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastıyla hareket ettiğinden bahisle suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç vasfı ile sınırlı yapılan inceleme neticesinde, olay günü, katılanın çalıştığı restorana müşteri olarak giden sanık ve temyiz dışı sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...'nin yemek yedikleri, kalkacakları zaman sanığın gelen hesaba itiraz ettiği, bu sebeple katılan ile aralarında tartışma yaşandığı, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanığın ele geçmeyen bıçakla katılanı göğüs bölgesinden yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda, sanığın kavganın hareketli ortamında hedef gözetme imkanının ve katılan ile arasında öldürmeyi gerektirecek düzeyde bir husumetinin bulunmaması,

ciddi bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi ve katılandaki bıçak yarasının bir tane olması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden. İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 07.02.2024 tarihli ve 2022/610 Esas, 2024/249 Karar sayılı kararının kesin nitelikte olması ve Cumhuriyet savcısının suç vasfına yönelik temyiz sebebi ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda hukuka aykırılık görülmemesi nedeniyle Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep