KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2024/3512 E., 2025/1056 K.
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2025
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/1766 E., 2022/1348 K
- Suç
- Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması, bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul
Karar Detayı
445 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2020/815 Esas, 2021/1127 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi
12. Ceza Dairesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2021/1766 Esas, 2022/1348 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna ve Ağır Ceza Mahkemesinde yargılanarak cezalandırılması gerektiğine,
2. Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanığın yaralama kastının bulunmadığına, suçun manevi unsurunun gerçekleşmediğine, adli raporun yetersiz olduğuna, suç vasfının taksirle yaralama olarak belirlenmesi gerektiğine, aksi kanaatte cezanın alt sınırdan belirlenmesi, haksız tahrik ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine İlişkindir.
III. GEREKÇE
Sanık ile katılan arasında husumet bulunduğu, sanığın kullandığı araç ile katılanı hedef alarak hızlı bir şekilde gelerek bilerek ve isteyerek katılana çarptığı, katılanın ... tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda.
Sanığın doğrudan katılanı hedef aldığı yara yerleri ve nitelikleri ile sanığın kullandığı aracın öldürmeye elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın katılana karşı eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturması nedeniyle, delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2021/1766 Esas, 2022/1348 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklandığı üzere Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu