Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3633 K.2025/783

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstinaf bozması sonrası, Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2021/432 Esas, 2022/209 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/2702 Esas, 2022/2023 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine (tekerrür hükümlerinin çıkartılması suretiyle) karar verilmiştir. 3. Bursa Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 18.10.2023 tarihli ve 2022/15260 Esas, 2023/6291 Karar sayılı kararı ile "ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla suç vasfı ve teşebbüs derecesi" nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Bursa

15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2024 tarihli ve 2023/1019 Esas, 2024/69 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-e, 35/2, 62/1, 5271 sayılı Kanun'un 307/5, 5237 sayılı Kanun'un 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, meşru savunmaya, sınırın aşılmasına ve haksız tahrike ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mahkemece 23.01.2024 tarihli celsede bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesi ile yapılan uygulama sırasında makul ila azami had arasında ceza tayin edilmesi gerekirken, makule yakın olacak şekilde 16 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz istemi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılandan sanığa yönelen haksız söz, davranış veya saldırı bulunmadığından meşru savunma, sınırın aşılması ve haksız tahrik koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma üzerine kurulan hükümde "düzeltme ve eleştiri nedenleri" dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu cezada infazın belirlenen süre üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahis sanığın 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Tekerrüre esas alınan ilamın, sanığın 18 yaşından küçükken işlediği suça ilişkin olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, ayrıca hüküm kısmında tekerrüre esas bölümün bozma öncesi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltilerek esastan ret kararı verilmek suretiyle kaldırıldığı halde sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) ve (4) numaralı paragraflarında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa

15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2024 tarihli ve 2023/1019 Esas, 2024/69 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği, hükmün kazanılmış hakka konu 4. fıkrasının çıkartılarak, yerine "5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık hakkında hükmolunan 13 yıl 4 ay hapis cezasının 10 yıl hapis cezası üzerinden infazına" ibarelerinin eklenmesi ve yine tekerrür uygulanmasına ilişkin esas hükmün 8. fıkrasının çıkartılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak,