Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/3621 E. , 2025/5816 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1120 E., 2024/323 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yö
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/3621 E. , 2025/5816 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1120 E., 2024/323 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2020/20 Esas, 2021/162 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.02.2024 tarihli ve 2021/1120 Esas, 2024/323 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve araştırmayla karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, bu hususta delil de bulunmadığına, beyanların çelişkili olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında suç tarihinin "23.02.2016" yerine "23.02.2019" olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur. 3. İnceleme dışı katılan ... ile katılan ...'in kardeş oldukları, sanık ... ile inceleme dışı katılan sanıklar ... ve ... arkadaş oldukları, .., .. ve ... arasında gerçekleşen kavga olayı bittikten sonra sanık ...'nin olay yerine sevk ve idare edeni meçhul kalan Kırmızı Hundai İ30 marka bir aracın ön sağ yolcu koltuğunda geldiği, aracın ön sağ camından katılan ...'e (.. ve ... yaralanmalarını kastederek) kavga eden kişileri tanıyıp tanımadığını, kimler olduğunu sorduğu, ... "amcamdır" cevabı üzerine, sanık ...'nin "ben onların a... koyacağım" dediği ve aracın ön sağ camından elde edilemeyen pompalı av tüfeği ile katılan ...'in diz altına hedef gözeterek ateş ettiği, katılanın yaşamsal tehlike geçirecek hayat fonksiyonlarını ağır derecede etkileyecek nitelikte sağ femur açık parçalı kırığı(5), tibiada kırık(4),sol fibula alt uç kırığı(2) yaralanmasına neden olduğu olayda, Av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen veya bilinmesi gereken bir durum olması nedeniyle; somut olayda sanığın av tüfeğiyle yakın mesafeden atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşebileceğinin sanık tarafından bilinmesinin gerektiği, kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi, birden fazla isabet olması, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan cezalandırılması, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe başlığı altında (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan suç tarihine ve suç vasfına ilişkin nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.02.2024 tarihli ve 2021/1120 Esas, 2024/323 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2025 tarihinde karar verildi. K A R Ş I O Y Sanığın kardeşinin karıştığı bir kavgadan haberdar olduktan sonra olay yerine geldiği, sanığın mağdurun kavganın karşı tarafıyla akraba olduğunu öğrenmesi üzerine aracın ön sağ camından pompalı tüfekle yakın mesafeden diz altına hedef alarak bir kere ateş ettiği olayda; 1)Mağdur ve sanığın daha önceden birbirlerini tanımadıkları ve aralarında öldürmeyi gerektiren bir husumet bulunmadığı, 2)Sanığın; mağduru hayati bölgelerine birden fazla atış yapabilme imkanı varken sadece diz altına tek atış yapması, Hususları dikkate alındığında, yakın mesafeden ateş etmesi nedeniyle istemesi halinde mağdurun vücudunun hayati bölgelerinden vurması muhakkak olan sanığın dış dünyaya yansıyan davranışlarına göre suçu işlerken sahip olduğu kasta bakılmaksızın, sadece fiilin öldürmeye elverişli olduğu ve verdiği zarar nazara alınarak ve bundan fiili bir karine oluşturularak, yaralama kastıyla hareket ettiği konusunda şüphe bulunmayan sanığın fiilinin yaralama suçu yerine adam öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinin maddi gerçeğe ve hukuka aykırı olduğu kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.