Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3615 K.2024/8557

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2021 tarihli ve 2020/291 Esas, 2021/359 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiilerinin istinaf başvurularının Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.04.2022 tarihli ve 2022/830 Esas, 2022/870 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın, sanık müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 21.03.2023 tarihli ve 2022/7678 Esas, 2023/1174 Karar sayılı ilâmı ile özetle; sanığın adlî sicil kaydında bulunan ve Mahkemece tekerrüre esas alınan ilâmın kesinleşme şerhine havi onaylı örneği getirtilerek sonucuna göre bu ilâmın tekerrüre esas alınıp alınamayacağının gözetilmemesi ve sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanmayacağının araştırılmaması nedenleriyle bozulmasına, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İskenderun

2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2023 tarihli ve 2023/143 Esas, 2023/327 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 53, 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, eylemin meşru savunma kapsamında kaldığına, sanığın öldürme kastının bulunmadığına, haksız tahrik hükmünün uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı,

eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle İskenderun

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2023 tarihli ve 2023/143 Esas, 2023/327 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İskenderun