Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3649 K.2025/268

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2021 tarihli ve 2020/296 Esas, 2021/583 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/1862 Esas ve 2022/2348 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 19.06.2023 tarihli ve 2022/14641 Esas, 2023/4329 Karar sayılı kararı ile şikâyetçinin adlî muayene raporu yönünden eksik araştırma ile karar verilmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. İstanbul

31. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2024 tarihli ve 2023/288 Esas, 2024/13 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; hükmün hukuka aykırı delillere dayandırıldığına, eksik araştırma ile karar verildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan delillerin usul ve kanuna uygun elde edildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu,

sanığın eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl 10 ay hapis cezasından, 5237 sayılı Kanun'un 86/3-e maddesi gereği (1/2) oranında artırım yapılırken 3 yıl 15 ay hapis cezası yerine hesaplama hatası yapılarak 4 yıl 30 ay hapis cezasına, 5237 sayılı Kanun'un 87/1-d maddesi gereği 1 kat artırım yapılırken 6 yıl 30 ay hapis yerine 8 yıl 6 ay hapis cezasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapılırken 5 yıl 25 ay hapis cezası yerine 7 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de,

söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul

31. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2024 tarihli ve 2023/288 Esas, 2024/13 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının 5237 sayılı Kanun'un 86/3-e maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafında yer alan "4 yıl 3 ay hapis cezası" ibarelerinin hükümden çıkarılarak yerine "3 yıl 15 ay hapis cezası" ibarelerinin,

hüküm fıkrasının 5237 sayılı Kanun'un 87/1-d maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafında yer alan "8 yıl 6 ay hapis cezası" ibarelerinin hükümden çıkarılarak yerine "6 yıl 30 ay hapis cezası" ibarelerinin, hüküm fıkrasının 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafında yer alan "7 yıl 1 ay hapis cezası" ibarelerinin hükümden çıkarılarak yerine "5 yıl 25 ay hapis cezası" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul