Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3749 K.2025/8553

Kanun'a aykırılık suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2023 tarihli ve 2023/42 Esas, 2023/682 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 53... . maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 20.02.2024 tarihli ve 2024/380 Esas, 2024/367 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye ve suçun sübutuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, sanığın eylemi ile orantılı ceza tayin edildiği,

mağdurdan sanığa yönelen haksız bir eylem bulunmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında tekerrüre esas kabul edilen Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2013 tarihli ve 2012/702 Esas, 2013/505 Karar sayılı kararına konu suç yönünden yapılan uyarlama yargılaması neticesinde Diyarbakır

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2023 tarihli ve 2023/1052 Esas, 2023/1773 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın tekerrüre esas başkaca adli sicil kaydının da bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

3. Sanığın soruşturma aşamasında 1 gün gözaltında kaldığı dikkate alındığında, hüküm kesinleşmeden önce gerçekleşen ve şahsî hürriyeti sınırlama sonucunu doğuran hâlleri nedeniyle geçirmiş olduğu süreler hakkında 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi gereği mahsup kararı verilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında 6136 Sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık Hakkında Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (2) ve (3) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 20.02.2024 tarihli ve 2024/380 Esas, 2024/367 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği, hükmün 1.fıkrasında yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bendin hükümden çıkartılması ile aynı yere "Sanığın, hüküm kesinleşmeden önce gerçekleşen ve şahsî hürriyeti sınırlama sonucunu doğuran hâlleri nedeniyle geçirmiş olduğu sürelerin 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi gereği mahsubuna'' ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname'ye kısmen uygun olarak,