Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/376 K.2024/3804

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2013/399 Esas, 2016/160 Karar sayılı kararının katılan ve vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 15.02.2021 tarihli ve 2021/689 Esas, 2021/1149 Karar sayılı ilâmı ile katılanın yaralanmasının yüzde sabit iz veya sürekli değişikliğe neden olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi, kabule göre sanığın cezasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 87/3. maddesine göre (1/3) oranında artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2023 tarihli ve 2021/100 Esas, 2023/627 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 62/1, 53/1 ve 58/6-7 maddeleri uyarınca 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın cezasında haksız tahrik indirimi yapılmayarak fazla ceza tayin edildiğine, sanığın suç işleme kastının olmadığına, meydana gelen zarar ile sanık arasında illiyet bağı kurulamadığına, sanığın suçu işlediğinin her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delille ispat edilemediğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın ile katılanın, sanığın, katılanın kuzeni ile gayri resmi birliktelik yaşaması nedeniyle tanıştıkları ve aralarında husumet bulunduğu, olay günü sanığın kimliği belirlenmeyen kişilerle birlikte katılanı yüz bölgesinde çeşitli yaralar ve burun kemiğinde kırık oluşacak şekilde yaraladığı olayda, Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılanın aşamalardaki beyanı ve bu beyanı doğrular nitelikteli adli muayene raporlarıyla saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının kanuni bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılandan sanığa yönelen haksız ve davranışın dosya kapsamından tespit edilemediği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde bozma ilamına uyularak kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul