Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3813 K.2025/9085

Mağdur sanık ... müdafiinin temyiz isteminin sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşılmakla sanık ... hakkında kurulan hüküm inceleme dışı bırakılmıştır. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun(5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kocaeli 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2022 tarihli ve 2021/222 Esas, 2022/366 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/2-b, 87/3, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 17.01.2024 tarihli ve 2023/101 Esas, 2024/79 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, (87/3), 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğine, suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, beraatine aksi halde lehe hükümlerin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirdiğinin saptandığı, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı,

dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirim hükmünün uygulandığı, sanık lehine uygulanabilecek başkaca lehe hüküm bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Katılan hakkında tanzim edilen Adli Tıp Kurumu Başkanlığı

2. İhtisas Kurulunun 28.10.2020 tarihli raporunda, sanığın işlediği kasten yaralama eylemi nedeniyle hem ağır (4.) derece kemik kırığı, hem de yüzde sabit iz meydana gelmiş olduğunun belirlenmesi karşısında,

birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi uyarınca temel cezaya hükmedilirken aynı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütler ve 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gözetilerek sonuç cezaya etkili düzeyde belirlenip daha ağır sonuç olan yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralamadan dolayı sanığın 5237 sayılı Kanun'un 86/1,87/1-c maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde aynı Kanun'un 86/1, 87/3. maddeleri uyarınca uygulama yapılması suretiyle eksik ceza verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Kabule göre de. Kemik kırığı nedeniyle artırım yapılırken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 17.01.2024 tarihli ve 2023/101 Esas, 2024/79 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi