Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3846 K.2024/8320

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2015/42 Esas, 2015/402 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 29/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Niğde

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2015/42 Esas, 2015/402 Karar sayılı kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22.04.2021 tarihli ve 2019/1433 Esas, 2021/12103 sayılı kararı ile özetle basit yargılama usulünün değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına kararı verilmiştir. 3. Niğde

7. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.09.2021 tarihli ve 2021/404 Esas, 2021/3 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında önce basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verdiği ancak sanığın itirazı üzerine, 22.02.2022 tarihli ve 2021/591 Esas, 2022/18 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, 29/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

4. Niğde 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2022 tarihli ve 2021/591 Esas, 2022/18 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 31.05.2023 tarihli ve 2022/2617 Esas, 2023/4013 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Niğde

7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2023 tarihli ve 2023/379 Esas, 2023/660 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın temyiz istemi; kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından sanığın anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Niğde

1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin,16.04.2015 tarihli ve 2015/42 Esas, 2015/402 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, bu hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği, dolayısıyla üç ay hapis cezasının ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkı olduğu anlaşılmakla, inceleme konusu hükümde sonuç itibarıyla yazılı biçimde altı ay hapis cezasına hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Niğde

7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2023 tarihli ve 2023/379 Esas, 2023/660 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının mahsus bölümüne "1412 sayılı CMUK'un 326 son maddesi uyarınca, hapis cezasının infazının 3 ay hapis cezası miktarı üzerinden yapılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak,