Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3870 K.2025/3315

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstinaf bozması üzerine verilen Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2023 tarihli ve 2023/215 Esas, 2023/431 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında. A. Maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 53. maddeleri gereğince müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, B.

Mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 53. maddeleri gereğince 6 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, C. Mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 53. maddeleri gereğince 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin 20.03.2024 tarihli ve 2024/808 Esas, 2024/614 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca, esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, eksik incelemeye, haksız tahrike, meşru savunmaya, olası kasta, kararın gerekçesiz olduğuna, Alişan'a yönelik eylemin olası kastla yaralama olduğuna, Mehmet Şirin'e yönelik haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın tüfekle ateş etmesi sonucu mağdur ...'ın hayati tehlike geçirecek ve hayat fonksiyonlarını ağır (5.) derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak nitelikte yaralandığı olayda; mağdurdaki yaralanmanın niteliği dolayısıyla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında makul hadden bir miktar uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde ceza tayin edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemlerin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasıflarının isabetli bir şekilde belirlendiği,

olayda olası kast ve meşru savunma hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığı, maktul ve mağdur ...'dan sanığa yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığı, mağdur ...'den sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal yerinde ve yeterli gerekçeyle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin 20.03.2024 tarihli ve 2024/808 Esas, 2024/614 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana