Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/388 K.2024/5072

Mersin 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2021 tarihli ve 2018/217 Esas, 2021/445 Karar sayılı kararı ile sanığın mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 62/1, 53/1-2-3 maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir. B.Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin 04.10.2023 tarihli ve 2021/2547 Esas, 2023/1335 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca TCK 58 eklenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğuna ve sanığın tekerrüre esas alınan suçu çocukken işlediğinden bahisle TCK 58 in uygulama şartlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Düzeltme nedeni yönünden. Mersin

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/193 Esas, 2006/385 Karar sayılı kararında TCK’nin 31/3 maddesinin uygulanmasına karar verildiği, tekerrüre esas alınan ilamdaki suç tarihinde sanık ...’in 18 yaşını bitirmediği, suç tarihinin 27.04.2006 olduğu, sanık ...’in ise 28.08.1989 doğumlu olduğu, bu ilamda TCK’nin 31/3. maddesinin uygulanması nedeniyle ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başka bir ilamın da bulunmadığı anlaşıldığından hakkında tekerrür hükmünün uygulanması hukuka aykırı bulunmuş olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

2. Dosya içeriğine göre; sanık taraf ile mağdur ve ailesi arasında alacak verecek nedeniyle husumet bulunduğu, olay tarihinde sanığın ailesinin ve mağdur tarafın aile büyükleri barışmak amacıyla toplandığı, ailelerin görüşmesinin akabinde sanığın arabanın içerisinden hedef gözetmeksizin mağdur ...'e ateş ettiği, sanığın mağduru ateşli silahla bacağından hayati tehlike geçirmeyecek nitelikte ve basit tıbbi müdahale giderilmeyecek nitelikte yaraladığı anlaşılmıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın savunma hakkına riayet edilerek adil bir biçimde yargılandığının anlaşıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde 1. Bentte açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin 04.10.2023 tarihli ve 2021/2547 Esas, 2023/1335 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hüküm fıkrasından; tekerrüre ilişkin mahsus bölümün çıkarılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin