Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3953 K.2025/5454

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2019 tarihli ve 2017/870 Esas, 2019/382 Karar sayılı kararı ile verilen beraat hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 26.02.2020 tarihli ve 2019/2733 Esas, 2020/628 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmiş, bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

4. Ceza Dairesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2021/31875 Esas, 2022/26085 Karar sayılı ilâmı ile özetle; yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Bozma üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.12.2023 tarihli ve 2023/745 Esas, 2023/4088 Karar sayılı kararı ile sanık kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, savunma ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, raporlar arasında çelişkili olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, sanığın duruşmadan haberdar edildiği, savunma ve adil yargılanma haklarının ihlal edilmediği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan Adli Tıp

2. Üst kurulu raporunun yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 27.12.2023 tarihli ve 2023/745 Esas, 2023/4088 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Antalya