Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/401 K.2024/5230

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çarşamba (kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 20.02.2013 tarihli ve 2013/70 Esas, 2013/231 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca mükerrer dava nedeniyle reddine, 2.Hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından sanık aleyhine temyiz edilmesi ile Yargıtay (birleşen)

3. Ceza Dairesinin 27.10.2015 tarihli ve 2015/11599 Esas, 2015/29905 Karar sayılı kararı ile "mükerrer dava olup olmadığının araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği" belirtilerek bozulmasına, 3.Çarşamba 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.04.2023 tarihli ve 2022/170 Esas, 2023/176 Karar sayılı hükmün açıklanması suretiyle verdiği kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; suçu işlemediğine, mahkumiyetin hatalı olduğuna, basit yargılama usulü ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III.GEREKÇE 1.Sanık ile resmi nikahlı eşinin ailevi sorunları bulunduğu, aralarında çıkan tartışmada sanığın eşini basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaraladığı, atılı eşe karşı kasten yaralama suçundan mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde ve sair yönlere ilişkin yapılan incelemede hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numarada açıklanan nedenlerle Çarşamba