Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/4048 E. , 2025/6440 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/147 E., 2023/604 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 53
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/4048 E. , 2025/6440 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/147 E., 2023/604 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Dikili 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2016 tarihli ve 2014/246 Esas, 2016/771 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.06.2021 tarihli ve 2021/5260 Esas, 2021/10755 Karar sayılı kararıyla özetle; sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, eksik inceleme nedenleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine karar verilmiştir. 2. Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2023 tarihli ve 2023/147 Esas, 2023/604 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/3, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ancak 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlere ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun maddi ve manevi unsurlarının gerçekleştiği, Mahkemece haksız tahrik, takdiri indirim ve diğer lehe hükümlerin değerlendirildiği, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle ile uygulanmadığı anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında kazanılmış hak hükümleri uygulanırken 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca sanık hakkında sonuç cezanın 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. 3. Sanığın kasten yaralama eylemini bir hukuki ilişkiye dayanan alacağını tahsil amacıyla gerçekleştirdiği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulması sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 150/1. maddesinin gösterilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2023 tarihli ve 2023/147 Esas, 2023/604 Karar sayılı kararının 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği (2.) numaralı hüküm fıkrasının birinci paragrafına "TCK'nın 86/1. maddesi uyarınca takdiren 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinden önce gelmek üzere "5237 sayılı Kanun'un 150/1. maddesi delaletiyle" ibaresinin eklenmesi ve kazanılmış hakkın uygulandığı 5. paragrafın çıkartılarak yerine “Sanık hakkında daha önce verilen Dikili 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2016 tarihli ve 2014/246 Esas, 2016/771 Karar sayılı hükmünün yalnızca sanık tarafından temyiz edilip aleyhe temyiz olmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı dikkate alınarak cezasının 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2025 tarihinde karar verildi.