Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4077 K.2024/8122

Katılanlar temyiz dilekçelerinde sanık ... hakkında anılan suçlardan hüküm kurulmadığı yönünde temyiz sebebi olarak bildirmiş iseler de. Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin 20.12.2022 tarihli 5. celsesinde sanık ... hakkındaki yakalama kararı infaz edilemediğinden tefrikine karar verilerek ayrı bir esasa kaydedildiği, Dairemiz 2023/3855 Esas sayılı dosyası ile temyiz incelemesine tabi olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede.

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2018 tarihli ve 2015/19 Esas, 2018/184 Karar sayılı kararı ile. 1) Sanık ... hakkında: a) Maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan. 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca.

1 yıl 3 ay hapis cezası, 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2) Sanık ... hakkında; maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan. 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 3) Sanık ... hakkında; maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan.

5237 sayılı Kanun'un 81/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 4) Sanık ... hakkında; maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5) Sanık ... hakkında; maktul ...'e yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5237 Kanun'un 81/1, 39/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 6) Sanık ... hakkında;

maktul ...'e yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 39/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 7) Sanık ... hakkında; maktul ...'e yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 39/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. B.

Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2018 tarihli ve 2015/19 Esas, 2018/184 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve kısmen re'sen temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 04.10.2021 tarihli ve 2019/2469 Esas, 2021/12499 Karar sayılı kararı ile özetle ''sanıklar ..., ..., ...'nın maktul ...'e yönelik eylemlerinin silahlı tehdit suçunu oluşturduğu ve sanıklar hakkında asgari oranda haksız tahrik hükümleri uygulanması gerektiği, sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan hükümde asgari oranda haksız tahrik hükümleri uygulanması gerektiği, sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...'in kasten öldürülmesine yardım etme suçlarından beraatlerine karar verilmesi gerektiği,

bu bozma nedeninin hükmü temyiz etmeyen sanık ... hakkında kurulan hükme sirayet ettirilmesi gerektiği'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. C. Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2021/287 Esas, 2023/131 Karar sayılı kararı ile.

1) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında birden fazla kişi tarafından birlikte silahla tehdit suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a-c, 43/1, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, 2) Sanık ... hakkında ...'e yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 3) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme (yardım etme) suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanların temyiz sebepleri özetle; beraat eden sanıklar ..., ... ve ... da dahil tüm sanıkların tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme suçundan cezalandırılmaları gerektiğine, eksik ceza tayin edildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın eksik araştırma sonucu verildiğine, eylemin meşru savunma koşulları altında işlendiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, tahrik nedeniyle üst sınırdan indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma koşullarının bulunduğuna, olay yerinde bulunmadığına, ateş etmediğine, delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. 4. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

5. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; olay yerinde bulunmadığına, deliller mahkumiyete yeterli olmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında maktul ...'i kasten öldürmeye yardım etme suçlarından kurulan beraat hükümleri yönünden.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme ile meşru savunma koşullarının bulunmadığı, silahlı tehdit eyleminin sanıklar ..., ... ve ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanıklar ..., ... ve ...'nın kasten öldürmeye yardım suçunu işlediklerine dair herhangi bir delil elde edilemediği,

alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, tasarlamanın ve canavarca hisle öldürmenin koşullarının bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği,

sanıklar ..., ... ve ... hakkında mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından katılanlar ile sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden. Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2018 tarihli ve 2015/19 Esas, 2018/184 Karar sayılı kararının Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 04.10.2021 tarihli ve 2019/2469 Esas, 2021/12499 Karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan hükümde asgari oranda haksız tahrik hükümleri uygulanması gerektiği gerekçesiyle kararın bozulduğu, bozma ilamı üzerine yapılan yargılamada bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen ilk haksız hareketin kim tarafından yapıldığı tespit edilemediği gerekçesi asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulamak yerine yazılı şekilde 15 yıl hapis cezası verilerek eksik cezaya hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Nitelikli Tehdit Suçlarından Kurulan Mahkumiyet Hükümleri ile Sanıklar ..., ... ve ...

Hakkında Maktul ...'e Karşı Kasten Öldürmeye Yardım Etme Suçlarından Verilen Beraat Hükümleri Yönünden Gerekçe bölümünde (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2021/287 Esas, 2023/131 Karar sayılı kararında katılanlar ile sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar ile sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA,

2. Sanık ...

Hakkında Maktul ...'e Karşı Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2021/287 Esas, 2023/131 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar ve sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Tüm dosya kapsamına göre.

Tarafların aynı köyde yaşadıkları, olay günü ..., ve ...’in olay yerine yakın köprüden geçerken ... ile karşılaştıkları burada ... ile ... arasında tartışma çıktığı ve kavgaya dönüştüğü, iki tarafın akrabalarının da gelerek kavgaya dahil olduğu maktul ve yakınlarının ...’yı sopalarla darp ettikleri, daha sonra tarafların ayrılıp evlerine doğru gittikleri, soyadlı sanıkların kadınlarının evlerden getirdikleri tüfekleri sanıklara vermeleri üzerine sanıkların evlerine gitmekte olan maktul ve mağdura ateş ederek ikisini de vurdukları olayda, Sayın çoğunluk sanıklar ...,

... ve ...’nın eylemlerini silahla tehdit olarak değerlendirip kararın bu yönüyle bozulmasına karar vermiş ise de bu görüşe katılmıyorum.

Şöyle ki, ilk tartışma ve kavga olayı sonlandırdıktan sonra sanıkların evlerinen temin ettikleri uzun namlulu silahlarla maktul ve katılana aynı kasıt altında defalarca ateş ettikleri, olay yeri krokisi incelendiğinde sanıkların da mağdurların da mobil halde bulundukları, sanıkların iki grup halinde mağdurları araya alacak şekilde ateş altına aldıkları sanıklar ..., ... ve ...’nin de diğer sanıklarla eş zamanlı ve hedef gözeterek ateş ettikleri, mağdurların o tarafa koşma imkanını ortadan kaldırdıkları, bu yüzden mağdurların soldaki ağaçlık alana doğru koşmak istedikleri,

mağdurların bu tarafa doğru gelmeleri halinde isabet almalarının muhakkak olduğu, bu sanıklarında ilk kavgada yer almaları, diğer sanıklarla eş zamanlı olarak hedef gözeterek ateş etmek suretiyle fikir ve irade birilği içinde olay üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle kasten öldürme suçuna katıldıkları sanıkların kastının aynı durumdaki diğer sanıklardan farklı olmadğı anlatıldığından TCK'nin 37. maddesi gereğince kasten öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarından sorumlu tutulmaları gerektiği şeklindeki kararın onanması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun kararına muhalefet ediyorum.

04.12.2024 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii, Avukat ... yokluğunda 12.12.2024 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.