Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4086 K.2025/3001

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesi değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bozma üzerine Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2019 tarihli ve 2017/65 Esas, 2019/497 Karar sayılı kararının katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2023/1992 Esas, 2023/4768 Karar sayılı ilâmı ile; katılan ...'nin ilk ifadesinde kendisini göğsünden bıçakla yaralayanın eski başkanın küçük oğlu olarak bildiği esmer tenli kişi olduğunu söyleyip, teşhis tutanağında bu kişiyi sanık ... olarak teşhis etmesi, yargılama aşamasında da yine kendisini sağ meme başından yaralayanın ... olduğunu söylemesi,

Adi Tıp raporunda katılanın hayati tehlikeye neden olan sağ göğüsteki yaranın tek olup başka yaradan bahsedilmemiş olması karşısında, sanık ...'in mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde sanık ...'in beraati yönünde hüküm kurulmasının hukuka aykırı bulunması nedeniyle bozulmasına, karar verilmiştir.

2. Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2024 tarihli ve 2023/440 Esas, 2024/136 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında öldürmeye teşebbüsten mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, eksik ceza tayinine, vekalet ücretine, ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, davanın zamanaşımına uğradığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, zamanaşımının dolmadığı anlaşıldığından katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Katılan ...'nın kendisini vekille temsil ettirdiği anlaşılmakla, katılan ... lehine vekalet ücretine hükmolunmaması hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragraflarında açıklanan nedenle Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2024 tarihli ve 2023/440 Esas, 2024/136 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının mahsus bölümüne.