Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/424 E. , 2025/4438 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/407 E., 2023/3048 K. SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onan
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/424 E. , 2025/4438 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/407 E., 2023/3048 K. SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.12.2021 tarihli ve 2021/89 Esas, 2021/480 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35/2, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.12.2023 tarihli ve 2022/407 Esas, 2023/3048 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın silahla tehdit suçundan cezalandırılması gerektiğine, 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturacağına, suç vasfının hatalı belirlendiğine, haksız tahrike, beraate ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, somut olayda haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, mevcut delillerle mahkumiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.12.2023 tarihli ve 2022/407 Esas, 2023/3048 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2025 tarihinde karar verildi. KARŞI OY Sanığın tabancayı alıp geldikten sonra tabancayı çıkartırken, mağdurun sanığın elini tutarak ona engel olduğu, birlikte boğuşarak yere düştükleri, bu sırada mağdurun tabancayı sanığın elinden almak istediği sırada sanığın bir kez tetiğe basarak silahı patlattığı olayda yerleşik mağdurun sanığın oğlu olduğu, aynı iş yerinde beraber çalıştıkları aralarında öldürmeyi gerektirecek bir husumet bulunmadığı, olay anında da sanığın esasen mağdurdan iş yerinin kendi üzerine devri için aracılık yapmasını istediğini, mağdurun kabul etmemesi üzerine onu zorlamak, korkutarak razı etmek için tabancayı çektiği, amacının önemli bir husumeti olmayan oğlunu öldürmek değil korkutarak aracılığını sağlamak olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi delaletiyle eyleminin aynı Kanun'un 81/1 ve 35. maddeleri kapsamında kasten öldürmeye teşebbüs değil olayın işleniş şekli dikkate alındığında sanığın oğlunu öldürmeye teşebbüs kastıyla hareket etmediği ve ancak boğuşma sırasında elindeki silahın patladığı ve merminin duvara saplandığı olayda sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a maddesi kapsamında silahla tehdit suçunu oluşturacağı kanaatinde bulunduğumdan sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanması yönündeki sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.