Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4258 K.2025/5020

Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2021/641 Esas, 2022/335 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 29, 31/3 ve 62/1 maddeleri uyarınca 11 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 14.03.2024 tarihli ve 2024/294 Esas, 2024/572 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suça sürüklenen çocuğun eylemi gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi aksi halde eyleminin meşru savunma kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, mahkemenin kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihinin 14.03.2024 yerine 13.04.2024 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında yaş küçüklüğüne ilişkin uygulama sırasında 5237 sayılı Kanun'un 61/5 ve 31/3. maddesinin son cümlesi uyarınca verilebilecek hapis cezasının on iki yıldan fazla olamayacağı gözetilmeksizin 12 yıl hapis cezasıyla cezalandırılması yerine 13 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildikten sonra müteakip uygulamada aynı Kanun'un 62. maddesi gereği (1/6) oranında takdiri indirim uygulanarak 10 yıl hapis cezası yerine yazılı şekilde 11 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay

tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan "cezanın belirlenmesine ilişkin uygulama hatası" nedeniyle temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.03.2024 tarihli ve 2024/294 Esas, 2024/572 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği,

hükümden suça sürüklenen çocuk hakkında yaş küçüklüğü indirimi uygulanan paragrafta bulunan "TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca cezasından takdiren 1/3 oranında indirim uygulanarak 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yerine "5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesinin son cümlesi uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin ve takdiri indirim uygulanmasına ilişkin paragrafta bulunan "11 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yerine "10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle,