Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4303 K.2026/915

Kanun’un 286/1 ve 286/2-a,g maddeleri uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan ... vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1.maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2023 tarihli ve 2022/359 Esas, 2023/353 Karar sayılı kararı ile; a.Sanıklar ... ve ... hakkında, katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 35, 29, 62... . maddeleri uyarınca ayrı ayrı 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, b.Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.02.2024 tarihli ve 2023/2381 Esas, 2024/265 Karar sayılı kararı ile sanıklar haklarında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik, katılan vekili ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar ... ve ... ... hakkında verilen cezaların az olduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanıklar ..., ... ve ... hakkında tasarlama hükümlerinin uygulanarak cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

2.Sanıklar ..., ..., ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar ... ve ... ... hakkında suç vasfına, sanıklar arasında iştirak iradesinin bulunmadığına, kastın yokluğuna, meşru savunmaya, haksız tahrik hükümlerinin üst hadden uygulanması gerektiğine, beraat eden sanık ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ... hakkında aynı yargılamada ayrıca mahkûmiyet kararı verilmiş olduğundan, sanığın katılana yönelik eylem yönünden verilen beraat hükmü nedeniyle lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2.Sanıklar ..., ... hakkında; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin olmadığı, eylemlerin sanıklar tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu,

hedef alınan vücut bölgesi, suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişli olması, yaralanmanın niteliği hususları nazara alındığında sanıkların eylemlerinin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma ve tasarlama hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, haksız tahrik indirim uygulanmasında ve uygulanan indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanık ... hakkında;

mahkemenin yargılama sonucuna uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek üzerine atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından katılan vekili ve sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanık ... hakkında, katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerekirken, kasten yaralama suçundan beraat kararı verilmiş olması nedeniyle oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A.Sanık ... hakkında, ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen "...

İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle REDDİNE, B.Sanıklar ... ve ... hakkında, katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümler yönünden Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 05.02.2024 tarihli ve 2023/2381 Esas, 2024/265 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, C.Sanık ... hakkında, katılana yönelik kasten yaralama suçundan verilen hüküm yönünden Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 05.02.2024 tarihli ve 2023/2381 Esas, 2024/265 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 303/2.maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1.maddesi gereği hüküm fıkrasında ''silahla kasten yaralama suçundan TCK 86/1, 86/3.e, 87/1.d, 53 maddesi uyarınca' ibarelerinin karar metninden çıkarılarak yerine ''kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK 81/1, 35, 53. maddeleri uyarınca '' ibarelerinin eklenmesine karar verilmesi suretiyle, değişik gerekçeyle Tebliğname’ye uygun olarak,