Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/4466 E. , 2024/7361 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/582 E., 2024/323 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından veril
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/4466 E. , 2024/7361 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/582 E., 2024/323 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstinaf bozması üzerine verilen Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2023 tarihli ve 2023/249 Esas, 2023/236 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.02.2024 tarihli ve 2024/582 Esas, 2024/323 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu ve re'sen yapılan inceleme sonucunda 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığına, meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Maktulün sanığın kayınbiraderi olup aralarında yaşanan başkaca olaylar nedeniyle husumet bulunduğu, sanık cadde üzerinde yeğeni ve arkadaşı ile karşılaşıp sohbet ederken maktulün karşı cadde üzerinden sanığı görüp yanlarına doğru geldiği, elini ceketinin içine doğru attığı, tornavida çıkarıp sanığa yönelttiği, maktulün kendisine yöneldiğini gören sanığın elini beline atıp silahını çıkardığı, maktulün kendisine yaklaşması ile ateş ederek maktulü göğüs bölgesinden vurduğu, maktulün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı, iç organ ve büyük damar yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu öldüğü anlaşılmıştır. 2. İlk derece mahkemesince kurulan hükmün gerekçesinin dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılmakla, tebliğnamenin bu yöndeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir. 3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 4. Olay öncesinde aralarında husumet bulunan maktul ve sanık arasında meydana gelen kasten öldürme olayında; olay günü maktulün cadde üzerinde gördüğü sanığa elini ceketinin içine atarak bir şeyler arar halde yaklaşması, ceket içinden çıkardığı tornavidayı sanığa yöneltmesi de dikkate alınarak, maktulden sanığa yönelen haksız davranışların içeriği ve ulaştığı boyut dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi gereğince uygulama yapılırken makul oranda bir indirim yapılması yerine yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde yer alan (4) numaralı paragrafta açıklanan "sanık lehine makul oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.02.2024 tarihli ve 2024/582 Esas, 2024/323 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ve müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.