Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4510 K.2025/5027

Sanık müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin 20.06.2023 tarihli ve 2021/524 Esas, 2023/241 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 13 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin 13.02.2024 tarihli ve 2023/1935 Esas, 2024/264 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, suç vasfına, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, temel ceza takdir edilirken alt sınırdan uzaklaşılmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Dosya kapsamına göre; sanığın katılanı pompalı tüfek ile sağ bacağından vurarak tibia ve fibula grade 3 açık kırığa, fibula anterior ve posterior tibial arter yaralanmasına, sinir yaralanmasına, geniş doku kaybına, sağ alt ekstremitede kısalığa, sağ uylukta ve sağ bacak çevresinde atrofiye neden olan, yaşamını tehlikeye sokacak, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, ağır (6.) derecede kemik kırığına neden olacak ve duyulardan veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak biçimde yaraladığı anlaşılan olayda,

sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak üst sınıra yakın bir ceza belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz istemi olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun belirlendiği, suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişli olması,

hedef alınan vücut bölgesi, yaralanmanın niteliği hususları nazara alındığında sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya davranışın bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin 13.02.2024 tarihli ve 2023/1935 Esas, 2024/264 Karar sayılı kararında sanık müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karabük Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi