Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/452 K.2024/5269

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2009 tarihli ve 2008/116 Esas, 2009/114 Karar sayılı kararının katılan vekili, kazanılmış hakka konu 10.04.2012 tarihli ve 2011/186 Esas, 2012/310 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesince bozuldukları, Mahkemenin 04.11.2015 tarihli, 2014/160 Esas, 2015/584 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 19.10.2016 tarihli ve 2016/2385 Esas, 2016/17792 Karar sayılı ilâmı ile "...katılan vekilinin bozmadan önceki yargılamada sanığın maddi zararı gidermediğini beyan etmesine ve dosya içerisinde de sanığın katılanın tespit edilen 310,00 TL. maddi zararını giderdiğine dair bir bilgi-belge bulunmamasına rağmen, dosya içeriğiyle uyuşmayacak ve kendi içinde çelişecek şekilde, sanığın hem katılanın 310,00 TL. tedavi masrafını ödediği kabul edilmek, hem de katılanın suç nedeniyle uğradığı maddi zararı ödemek koşuluna bağlı tutulmak suretiyle sanığın cezasının ertelenmesine karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2017 tarihli ve 2016/591 Esas, 2017/259 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 29/1 ve 62/1 maddeleri uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 08.09.2017 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanığın denetim süresi içerisinde 16.05.2022 tarihinde kasıtlı suç işlemesi üzerine, Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2023 tarihli ve 2023/354 Esas, 2023/500 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 29/1, 62/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyizi isteği özetle; sanık lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 50. ve 51. maddelerinin uygulanmama sebebinin kararda belirtilmemesine ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinin hakkaniyete uygun olmadığına, sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun’un 87/3. maddesine göre üst sınırdan artırım yapılması gerektiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümleri uyarınca cezada indirim yapılmasının hatalı olduğuna, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

3. Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın eyleminde meşru savunma koşullarının oluştuğuna, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılanın, çocuğunun sanık tarafından dövüldüğünü iddia ederek, olay tarihinden bir gün önce kahvehanede oturan sanığa, çocuğunu dövemeceğini belirterek sinkaflı küfür ettiği, olay günü tarafların sokakta karşılaşması üzerine sanığın aksi kanıtlanamayan savunmasına göre katılanın, sanığa yine sinkaflı küfür ettiği, bu olaydan 1-2 saat sonra katılanın küfürlerini hazmedemeyen sanığın, kahvehanede arkadaşları ile oyun oynamakta olan katılanın yanına giderek yumruk attığı, katılanın burun kemiğinde hayat fonksiyonlarını orta (2) derece etkileyecek şekilde kırık meydana geldiği olayda,

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının kanuni, bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

olayın oluş şekli, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre belirlenen temel cezanın ve 5237 sayılı Kanun'un 87/3. maddesine göre (1/6) oranında yapılan artırımın isabetli olduğu, somut olayda meşru savunma koşullarının oluşmadığı, katılandan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranışların doğru belirlendiği ve haksız tahrik indirim oranının da isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi gereğince sanığın cezasına 5237 sayılı Kanun'un 50/1.

Maddesinin uygulanmamasının kanuna uygun olduğu anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında, Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.04.2012 tarihli ve 2011/186 Esas, 2012/310 Karar sayılı kararıyla verilen hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelendiği, hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Mahkemesinin, 06.05.2014 tarihli ve 2013/28529 Esas, 2014/17603 Karar sayılı kararı ile bozulduğu ve sanık hakkında erteleme hükümleri yönünden kazanılmış hak oluştuğu, bozma sonrası yapılan yargılamalar sonucunda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği,

sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verildiği ancak Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararı gereğince sanığın 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı nedeniyle hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmediği anlaşılmış olup, bu husus hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesinin "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki hükmü karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine, sanık aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle, Turgutlu

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2023 tarihli ve 2023/354 Esas, 2023/500 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasında (4) numaralı fıkradan sonra gelmek üzere "Sanığın, Turgutlu

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.04.2012 tarihli ve 2011/186 Esas, 2012/310 Karar sayılı kararı ile oluşan kazanılmış hakkı nedeniyle hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ERTELENMESİNE, 5237 sayılı Kanun'un 51/3. maddesi uyarınca 1 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına," ilişkin fıkrasının eklenmesi, hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa.