Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4533 K.2024/5689

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kırklareli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2015 tarihli ve 2015/30 Esas, 2015/114 Karar sayılı kararının Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 04.11.2021 tarihli ve 2019/4630 Esas, 2021/26371 Karar sayılı kararıyla bozulması üzerine Kırklareli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/327 Esas, 2022/753 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, Esas No : 2024/4533 04.10.2023 tarihli ve 2023/3371 Esas, 2023/5929 Karar sayılı ilâmı ile "sanık hakkında kurulan hükümde asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Kırklareli

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.01.2024 tarihli ve 2023/649 Esas, 2024/71 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2,86/3-e,29,53,58. maddeleri uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suçun sübut bulmadığından hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığa yüklenen suçun gerektirdiği cezanın yasada belirtilen türü ve üst sınırına göre.

5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresine tabi olduğu, en son zamanaşımını kesen işlemin bozma üzerine kurulan 07.12.2022 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu, bu tarihten hüküm tarihine kadar 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin henüz dolmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesi gerektiğine dair görüşe iştirak olunmamıştır.

2.Sanık ile katılanın aynı apartmanda oturdukları, katılanın apartmandakilere rahatsızlık vermesi sebebiyle sanık ile aralarında husumet bulunduğu, olay tarihinde tarafların binanın merdivenlerinde karşılaştıkları aralarında tartışma çıktığı, tartışma sırasında sanığın elinde bulunan levye ile katılana birkaç kez vurarak yaşamını tehlike sokmayacak, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladığı anlaşılan olayda.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırklareli