Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4549 K.2025/6386

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstinaf bozması üzerine verilen Muş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.11.2023 tarihli ve 2023/115 Esas, 2023/308 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d-f, 29, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Van Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 26.01.2024 tarihli ve 2023/2605 Esas, 2024/56 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik araştırma ve inceleme bulunduğuna, sanığın öldürme ve yaralama kastının bulunmadığına, haksız tahrik indiriminin azami hadden uygulanması gerektiğine, kararın yeterli gerekçe içermediğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı,

sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri ve maktul hakkında düzenlenen raporlar birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının nitelikli kasten öldürme olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Maktul ile sanığın uzun süredir evli oldukları, maktulün zaman zaman evden kaçarak gittiği ve daha sonra pişman olarak geri döndüğü, olaydan yaklaşık dört ay önce yine evden kaçtığı ve ... ilinde yaşamaya başladığı, maktulün, sanığı arayarak yanına gelmesini istediğini söylemesi üzerine tarafların konuşmak için Ankara ilinde bir araya geldikleri ve akabinde olay gününden bir gün önce Diyarbakır iline gittikleri, daha sonra otobüsle ... ili .... ilçesine geldikleri, birlikte mezraya doğru yürüdükleri esnada maktulün sanığa "ben keyfime bakacağım, çocuklarımı alıp başka erkeklerle yaşayacağım,

senin utanman yok mu?" şeklinde sözler söylediği, bunun üzerine sanığın, maktulün ağzını bir eli ile kapatarak diğer eli ile boğazını sıktığı ve maktulün, boyuna bası sonucu meydana gelen mekanik asfiksi neticesinde vefat ettiği olayda, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında, haksız tahrik nedeniyle 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca, makul ile asgari sınır arasında bir ceza tayin edilmesi yerine yazılı şekilde 24 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi "haksız tahrikin derecesi" yönünden yerinde görüldüğünden Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.01.2024 tarihli ve 2023/2605 Esas, 2024/56 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Muş