Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4578 K.2024/8037

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafii tarafından hükmün duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma günü belirlenerek sanık müdafiine meşruhatlı davetiye tebliğ edilmesine rağmen, belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine verilen Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.01.2020 tarihli ve 2019/218 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir. 2. Şanlıurfa

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.01.2020 tarihli ve 2019/218 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararının katılan ... vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 05.10.2021 tarihli ve 2020/3477 Esas, 2021/13067 Karar sayılı kararı ile "Diğer sanıklar ... ve ... ile aynı suç işleme kararı ve fikir - eylem birliği altında hareket eden sanık ...’un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37. maddesi delaletiyle 81/1. maddesi uyarınca kasten öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde yanlış gerekçe ile beraatine karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Şanlıurfa

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2023 tarihli ve 2022/5 Esas, 2023/391 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81,62,53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın tutuklanması ve müvekkili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından inceleme dışı sanıklar ... ve ... ile birlikte fail sıfatıyla işlendiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu,

eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, katılan ... vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/1. maddesinde yer verilen.

“Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan ... lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2023 tarihli ve 2022/5 Esas, 2023/391 Karar sayılı karar sayılı kararına yönelik katılan ... vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa.