Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4644 K.2024/7367

Hükümlü hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2014/192 Esas, 2014/216 Karar sayılı kararının hükümlü müdafii ve kısmen resen temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 27.09.2021 tarihli, 2021/7133 Esas ve 2021/12736 Karar sayılı ilamı ile; ''1)...Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK'nin 34. ve 230. maddelerine aykırı olarak hükmün gerekçesiz bırakılması, 2) Kabule göre de; a) Lehe yasanın belirlenmesinde sonuç cezaların eşit çıkması halinde, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin, 765 sayılı TCK'nin 31 ve 33. maddelerine göre lehe olduğu anlaşılmakla;

uyarlama talebinin kabul edilerek hükümlü hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-h, 62, 53. maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, 765 sayılı Yasa hükümleri uyarınca kurulan hüküm yönünden uyarlamaya yer olmadığına karar verilmesi,

b) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17/04/2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, 1 Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda 765 sayılı TCK'nin 68-77. maddelerindeki ilkelere göre hürriyeti bağlayıcı cezaların toplanmasına karar verilmesi icabettiği ve hükümlü hakkında 765 sayılı TCK'nin 73. maddesi uyarınca içtima yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, '' nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Trabzon

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2021/325 Esas, 2022/1 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında; a) Nitelikli kasten öldürme suçundan. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-h, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Nitelikli yağma suçundan. 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a ve c, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca.

11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2021/325 Esas, 2022/1 Karar sayılı kararının hükümlü müdafii ve kısmen resen temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 21.06.2023 tarihli ve 2023/1680 Esas, 2023/4408 Karar sayılı ilamı ile; ''Dairemizin 27.09.2021 tarihli, 2021/7133 Esas ve 2021/12736 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde her iki cezanın 765 sayılı Kanun'un 68 inci ve 77 nci maddelerine göre toplanması gerektiği ve kasten öldürme suçundan verilen cezanın niteliğine göre hükümlü hakkında aynı Kanun'un 73 üncü maddesine göre içtima yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2023 tarihli ve 2023/300 Esas, 2023/257 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında; a) Nitelikli kasten öldürme suçundan.

5237 sayılı Kanun'un 82/1-h, 62, 53, 63, 54. maddelerine göre müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Nitelikli yağma suçundan daha lehe olan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c, 62, 53. maddelerine göre 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, c) Sanık ...'a tayin edilen cezaların 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73. maddesi uyarınca içtima ettirilerek sanık ...'ın müebbet hapis cezasının 1 ay geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle infazına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III.GEREKÇE Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 21.06.2023 tarihli ve 2023/1680 Esas, 2023/4408 Karar sayılı bozma kararına uyularak, duruşma açılmak suretiyle yapılan inceleme sonunda, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlardan verilip kesinleşen tüm mahkumiyet hükümleri nazara alınıp, müebbet hapis cezası yanında her bir muvakkat hapis cezası yönünden ayrı ayrı hücre cezaları tayin edilmek suretiyle içtima kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon