Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4646 K.2026/811

Sanıklara isnat edilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2/3-a-b maddelerinde düzenlenen silahla ve birden fazla kişiyle birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu için yasada öngörülen hapis cezasının üst sınırının on yıldan fazla olması nedeniyle ilk derece mahkemesince verilen "beraat" hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesi gereğince temyizi kabil olduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul

18. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.06.2023 tarihli ve 2022/246 Esas, 2023/265 Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında, 1.Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi delaletiyle 81/1, 35, 29, 62... . maddeleri uyarınca ayrı ayrı 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, 2.Silahla ve birden fazla kişiyle birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, karar verilmiştir. B.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.11.2023 tarihli ve 2023/1443 Esas, 2023/1459 Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve silahla ve birden fazla kişiyle birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik, Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, kararın gerekçesiz olduğuna, tasarlama hükümlerinin uygulanması, haksız tahrik ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu,

mahkemenin yargılama sonucuna uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıkların üzerlerine atılı silahla ve birden fazla kişiyle birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek haklarında atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği,

sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde fiil üzerinde ortak hakimiyet kurdukları ve kasten öldürmeye teşebbüs suçunun müşterek faili olarak 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi uyarınca cezalandırılmalarında isabetsizlik bulunmadığı, sanıkların öldürme kararını ne zaman aldıklarının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiklerinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanıklar aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tespit edilemediğinden bahisle haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 24.11.2023 tarihli ve 2023/1443 Esas, 2023/1459 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul