Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/4692 E. , 2025/3768 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/58 E., 2024/147 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/4692 E. , 2025/3768 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/58 E., 2024/147 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8.maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2024 tarihli ve 2024/58 Esas, 2024/147 Karar sayılı kararı ile uyarlama yargılaması sonucu hükümlü hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-f-h, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. II. GEREKÇE Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine ve hükmün re'sen de temyize tabi olması nedeniyle yapılan inceleme neticesinde; 1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.06.2008 tarihli ve 2008/1-89 Esas, 2008/158 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere uyarlama yargılaması sonucu kurulacak mahkumiyet hükmünün gerekçesinde, 5271 sayılı Kanun'un 230. maddesine uygun olarak, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeksizin, Anayasanın 141. ve 5271 sayılı Kanun'un 34. ve 230. maddelerine aykırı olarak hükmün gerekçesiz bırakılması, 2. 765 sayılı Türk Ceza Kanunu uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hükmün, 5237 sayılı Kanun'un 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında takdir hakkının kullanılması söz konusu olduğundan, hükümlünün çağrılıp hüviyeti tespit edilerek iddianame okunup olay anlatılarak uyarlama hükümlerinin tatbiki konusunda müdafii huzurunda savunması alınıp hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Uygulamaya göre de; 3. Uyarlama yargılamasında sanık hakkında lehe olan ve 27.05.2022 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7406 sayılı Kanun'un 2. maddesiyle yapılan değişiklikten önceki haliyle 5237 sayılı Kanun'un 82/1-h maddesi uyarınca "Bir suçu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak veya işlenmesini kolaylaştırmak" suçundan hüküm kurulması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, 82/1-f maddesinin de uygulanması, Hususları hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Başkaca yönleri incelenmeyen Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2024 tarihli ve 2024/58 Esas, 2024/147 Karar sayılı resen de temyize tabi olan hükmün, gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2025 tarihinde karar verildi.