Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4770 K.2025/8980

Kanun'un 286/2-h maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alanya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2023 tarihli ve 2021/207 Esas, 2023/375 Karar sayılı ilamı ile; sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/2-b, 29, 53 maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 29.01.2024 tarihli ve 2023/3768 Esas, 2024/247 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde. Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/2-b, 87/2-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, sanığın savunmasının ve 5237 sayılı Kanun'un 87/2-b, 87/2-son maddeleri uygulanma ihtimaline binaen ek savunmasının yargılamayı yapan mahkemece bizzat alınması, bunun mümkün olmaması durumunda ise SEGBİS sistemi aracılığıyla alınması gerektiği gözetilmeden;

savunmasının yakalama yoluyla başka mahkemede aldırılması suretiyle Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı Kanun'un 196/2. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hüküm yönünden .

Sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/4-c maddesi uyarınca verilen “ceza verilmesine yer olmadığına” kararının türü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-h maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığından, sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen hüküm yönünden: Başkaca yönleri incelenmeyen Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 29.01.2024 tarihli ve 2023/3768 Esas, 2024/247 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklandığı üzere sanığın savunmasının istinabe suretiyle aldırılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Alanya