Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4777 K.2024/8064

Kemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2023 tarihli ve 2022/776 Esas, 2023/886 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 1.Sanık hakkında katılan ... ve Özdemir'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden Sanık müdafiinin, katılanlar lehine sanık aleyhine hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz isteminde bulunduğu,

temyize konu vekalet ücretine ilişkin talebin de hükmün fer'i niteliğinde olduğu ve bu konuda asıl karardan ayrı bir kanun yoluna başvurulamayacağı anlaşılmakla, sanık hakkında hükmolunan netice cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği,

Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen beraat hükümleri yönünden Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükümleri 18.10.2023, 19.10.2023 tarihli temyiz dilekçelerinde mahkûmiyet hükümlerinin fer'i niteliğinde bulunan sanık aleyhine hükmoluan vekalet ücretini temyiz etmesi,